Sabbat

Gods Heilige dag

Les Overzicht

In deze les zien we hoe JHWH het tijdspatroon vast heeft gelegd. We gaan zien dat God Zijn z.g.n. ‘agenda’ indeelt voor het maken van afspraken met Zijn kinderen. Hierin staan met regelmaat dagen gereserveerd waarop je Vader JHWH kunt aanspreken met het doel de diepere betekenis van Zijn Plan te kennen. Hiervoor heeft JHWH de zevende dag ingesteld als een heilige dag, voor Hem apart gezet, als een dag waarop je met je werkzaamheden staakt en God de gelegenheid geeft om de relatie met jou te versterken. In deze les ontdekken wij hoe belangrijk deze dag, die ook sabbat genoemd wordt, voor God en de mens is. 

Leerdoelen

2.1     Inleiding
2.2     In het begin
2
.3     De Heilige (apart gezette) dag
2.4     Als onderdeel van je levenswandel
2.5     Een teken tussen God en Zijn kinderen
2.6     Babylon, Antisemitisme en haar oorsprong
2.7     Jezus en de sabbat
2.8     Paulus en de sabbat
2.9     Twee getuigen

2.1     Inleiding

Als kinderen van JHWH proberen we zo goed mogelijk, vanuit de liefde die God door Zijn Heilige Geest gegeven heeft, te leven naar Zijn inzettingen. Allen verlangen ernaar om navolgers van de Here Jezus te zijn. De tien geboden die God Zelf aan Mozes heeft gegeven, geschreven met Zijn eigen vinger, is en blijft de leidraad voor het leven van de mensheid en zeker voor de wedergeboren gelovige.

Om ons heen zien we dat de wereld deze geboden aan hun laars lapt en dat de mensheid nog meer in geestelijk verval raakt. Als wedergeboren gelovigen weten we dat het houden van Gods Levensstijl (Gods Gerechtigheid) goed is. Ook de apostelen verwijzen in hun brieven aan de gelovigen constant op de Tora (=instructies) van God.

Joh.14:21           ‘Wanneer u Mij liefheeft, zal u mijn Geboden bewaren, wie mijn Geboden heeft en ze bewaart, die is het, die Mij liefheeft.’

Een gelovige houdt zich niet aan de tien geboden om God hiermee gunstig te stemmen of hierdoor gered te worden. Dit laatste kan alleen door het aannemen van de Here Jezus, Gods Zoon. Maar de wedergeboren gelovige gehoorzaamd God vanuit de liefde die door de Heilige Geest gegeven is. We begrijpen dat God deze ‘regeltjes’ heeft gegeven zodat wij niet in de problemen komen.

Deut.5:32-33          Onderhoudt ze naarstig, zoals JHWH, uw God, u geboden heeft; wijkt niet af, naar rechts noch naar links. Heel de weg, die JHWH, uw God, u geboden heeft, zult gij gaan, opdat gij leeft en het u wèl ga en gij lang woont in het land, dat gij in bezit zult nemen.

Is het dan niet vreemd dat we de tien Geboden, trachten te onderhouden maar dat we het vierde gebod Houd de sabbat in ere, het is een heilige dag” massaal meiden. Komt dat door onwetendheid of hebben we het vierde gebod, het houden van de sabbat als afgedaan beschouwd, hebben we Gods Woord misschien niet goed verstaan, een beetje verdraaid of is het gewoonweg ongehoorzaamheid? Op deze vragen willen we in deze les tot een antwoord komen, om daarna een weloverwogen beslissing te kunnen nemen.

Ex.20:8-10         Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt (apart zet); zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van JHWH, uw God;

Over het sabbat gebod rijzen veel vragen op. Vele gelovigen menen dat gebod enkel aan het (huidige) volk Israel gegeven is en dus een Joods gebod is. Hield Jezus de sabbat omdat Hij Jood was? Overtrad Jezus de sabbat omdat de Farizeeën Hem hier meerdere malen op wezen? Andere zijn van mening dat dit gebod wel gold in het Oude Testament maar dat sinds de opstanding van de Here Jezus is komen te vervallen; we houden samenkomst op zondag ter ere van Zijn opstanding.

Maar leert de Bijbel ons dit? Weer anderen menen dat de gehele Tora van God aan het kruis is genageld en dat de christenen uit de heidenen in genade leven. Wat is er toch aan de hand met het vierde gebod van God? Waarom stelde God deze dag eigenlijk in? Had Hij hier misschien een speciaal doel mee voor ogen?

2.2     In het begin

We beginnen ons onderzoek bij het begin, Genesis.

Ons huidige dag en nacht ritme begint bij de ochtend wanneer een nieuwe dag aanbreekt en sluit af bij middernacht. Maar wanneer we Gods Woord lezen, die de hemellichamen schiep en in beweging zette om de tijd aan te wijzen telt Hij de dagen anders; van avond tot avond. (Gen. 1:14) Nadat God de dag van de nacht gescheiden heeft, wordt ons verteld:

Gen.1:14             En God zeide: Dat er lichten zijn aan het uitspansel des hemels om scheiding te maken tussen de dag en de nacht, en dat zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren;

Gen.1:5            “Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de eerste dag”.

Gen.1:31             En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de zesde dag.

God beschrijft de zesdaagse schepping van iedere dag met dezelfde woorden; en het was avond geweest en het was morgen geweest; de 1e ,2e ,3e ,4e ,5e en 6e dag. Op de zevende dag beëindigde God niet met bovengenoemde woorden maar met:

Gen.2:1-3           Alzo werden voltooid de hemel en de aarde en al hun heer.  Toen God op de zevende dag het werk voltooid had, dat Hij gemaakt had, rustte Hij op de zevende dag van al het werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die, omdat Hij daarop gerust heeft van al het werk, dat God scheppende tot stand had gebracht.

Aan dag 1 t/m dag 6 heeft God geen naam gegeven. Maar Hij gaf wel een naam aan de zevende dag; Gods Sabbat dag. De sabbat begint vrijdagavond bij zonsondergang en eindigt zaterdagavond bij zonsondergang. God zegende deze zevende dag en zette deze apart (heiligde die). Merk op dat Hij de eerste zes dagen niet zegende en ook niet heiligde.

De nadruk van de zevende dag ligt in het feit dat het een Heilige dag is. (apart zette voor een bepaald doel.) Het Woord geeft aan dat alleen deze heilige dag van grote betekenis is. Naast dat het een Heilige dag is, zegende God deze dag en ruste Hij. In het Hebreeuws staat voor rust het woordje ‘Shabbath’ geschreven. Dit betekent niet alleen ‘rusten’ maar ook ‘staken’.

Na zes dagen scheppingwerk staakte God op de zevende. Waarom? Wat is er zo bijzonder aan die zevende dag? Waarom Heiligde en zegende God deze dag? Welke boodschap ligt er in deze zevende dag voor ons verscholen? Je zou bijna gaan denken dat God op alle zevende dagen van de week rust vanwege de naam ‘sabbat’ die aan de dag gegeven is. Dat is natuurlijk niet zo.

Ps.121:4            Hij zal niet toelaten, dat uw voet wankelt, uw Bewaarder zal niet sluimeren. 4 Zie, de Bewaarder van Israël sluimert noch slaapt.

Jes.40:28           Weet gij het niet, hebt gij het niet gehoord? Een eeuwig God is de HERE, Schepper van de einden der aarde. Hij wordt noch moede noch mat, zijn verstand is niet te doorgronden.

Wij mensen hebben rust nodig voor ons welzijn, maar God wordt nimmer moe of mat. Dit betekend dat de zevende dag dus weinig met het uitrusten van een vermoeide zesdaagse werkweek te maken heeft. Ondanks dat de zevende dag sabbat genoemd wordt, heeft sabbat in relatie tot die Heilige en gezegende dag van God een heel andere betekenis. De dag die apart gezet is, de Heilige dag die “sabbat” genoemd wordt heeft, net als alle andere feesten, een verwijzing en een doel.

In Zijn Plan zien we dat God een aanwijzing of anders gezegd een teken geeft voor iets dat (nog) gaat komen. Aanwijzingen in de vorm van lichten, de zon, maan en sterren die aanwijzingen zijn voor vaste tijden in het jaar. Denk aan de ster die de geboorte van Jezus aankondigde. Met vaste tijden verwijst God naar een speciale dag of periode in een jaar.

Gezien de Nederlandse vertaling dit niet echt duidelijk weergeeft volgt hier een Engelse vertaling.

Gen.1:14             And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons (an appointed time or place), and for days, and years:

Gen.1:14             En God zeide: Dat er lichten zijn aan het uitspansel des hemels om scheiding te maken tussen de dag en de nacht, en dat zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren;

Deze hemellichamen geven drie verschillende aanwijzingen.

  1. signs
  2. seasons
  3. dagen en jaren

Signs (EN), in het Nederlands ‘tekenen’ of ‘aanwijzingen’ komt van het Hebreeuwse woord:

אוֹת                  –           Oth

Seasons (EN), in het Nederlands beter vertaald als ‘vaste tijden’ komt van het Hebreeuwse woord:

מוֵֹעד                –           Moëd

Het woordje ‘dag’ vertaald in het Hebreeuws is:

יוֹם                   –           Yom

Het is van belang van deze woorden te kennen omdat zij in deze en volgende lessen regelmatig terugkomen. Zo is in onze Bijbel het Hebreeuwse woord ‘moëd’ vertaald met het woordje ‘feest’. De feesten van God kunnen dus gezien worden als een vast moment in de tijd die God geheiligd  heeft. (= apart gezet) Dit om een (vaste) afspraak op een bepaald moment in de tijd vast te leggen.

Het feest van de sabbat wordt als eerste Moëd, ‘vastgestelde moment in de tijd’ genoemd. Daarna pas de zeven andere Moadiem (meervoud van Moëd).

Lev.23:1-3          JHWH zei tegen Mozes:  ‘Zeg tegen de Israëlieten: “Dit zijn de hoogtijdagen van JHWH, die je als heilige dagen samen moet vieren. Dit zijn mijn hoogtijdagen: Zes dagen kun je werken, maar de zevende dag is het sabbat, een dag van volstrekte rust, die je als heilige dag samen moet vieren. Je mag die dag geen enkele bezigheid verrichten. Waar je ook woont, het moet een rustdag zijn die aan JHWH gewijd is. 

2.3     De Heilige (apart gezette) dag

In de introductie les hebben we gezien dat God de aarde schiep in zes dagen + 1. Deze zes dagen staan voor de 6000 fysieke jaren die God gegeven heeft aan de mens. We weten dat de tegenstander de mensheid in deze jaren beheerst en misleid. De zevende dag echter beeld het 1000 jarige vrederijk uit. Hierin zal de tegenstander voor 1000 jaar gebonden worden. Op die dag (1000 jaren) zullen we op Gods manier gaan leven en zal Jezus regeren als Koning der Koningen en Here der Heren.

Luc.1:32-33        Deze zal groot zijn en Zoon des Allerhoogsten genoemd worden, en de Here God zal Hem de troon van zijn vader David geven, 33 en Hij zal als koning over het huis van Jakob heersen tot in eeuwigheid, en zijn koningschap zal geen einde nemen.

Op.19:16            En Hij heeft op zijn kleed en op zijn dij geschreven de naam: Koning der koningen en Here der heren.

Als we deze tekst goed op ons in laten dringen en we Gods Plan, Zijn feesten die naar een vast moment in de tijd verwijzen gaan begrijpen. Dan begrijpen we nu ook Jezus uitspraak ten aanzien van de sabbat.

Marc.2: 27-28    En Hij zeide tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de sabbat. Alzo is de Zoon des mensen heer ook over de sabbat.

Een misverstand is om te denken dat deze tekst, de Heilig en door God gezegende dag te niet is gedaan. Als Jezus Heer over de sabbat is, betekent dit nog niet dat Hij daarmee de sabbat heeft afgeschaft. Laat ik een ander voorbeeld geven die weliswaar niet in de Bijbel staat maar een soort gelijke betekenis heeft. ‘De mens is niet gemaakt voor het kruis, maar het Kruis waar Jezus aan gestorven is wel voor de mens.’ Dit betekent ook niet dat het Kruis voor de mens afgedaan is.

De Heilige dag is er om de mens te doen begrijpen dat er een moment komt waarom die Heilige dag in vervulling gaat, deze vervulling staat in de volgende vers (28). Als God iets heeft ingesteld is dat altijd met het oog op wat gaat komen en vervuld moet gaan worden.

Er komt dus een moment dat Jezus de vervulling is van deze Heilige dag door als De Koning der Koningen en Here der Heren op deze dag te gaan regeren. Hij zal dan voor 1000 jaar lang Heer zijn van deze speciale dag die we sabbat (rust) noemen. In deze context is dat precies wat sabbat betekend. Er zal een totale rust zijn, zonder invloed of misleiding van de tegenstander, die voor 1000 jaar opgeborgen zal worden.

Op.20:2               en hij greep de draak, de oude slang, dat is de duivel en de satan, en hij bond hem duizend jaren,

Velen weten dat het Koninkrijk van God op aarde aanbreekt en dat je als wedergeboren gelovige daar nu al iets van kan proeven. Dat is de reden waarom God deze zevende dag, hiervoor apart zette. Opmerkelijk is dat door de hele Bijbel van kaft tot kaft, de gelovigen op deze Heilige dag (de sabbat) net als op het Evangelie van het Koninkrijk van God, geattendeerd wordt.

Deze dag heeft God ingesteld zodat we ook vandaag Gods Koninkrijk kunnen proeven en van kunnen genieten, maar de werkelijkheid is van Christus, Die komt. Misschien begrijpen we nu dat Jezus nooit de sabbat kan hebben afgeschaft. Hij is immers zelf Heer en Koning van deze dag die naar Zijn 1000 jarig Koninkrijk verwijst (Marc.2:28).

De sabbat is bedoeld voor de mensheid in alle tijden te leren en voor te bereiden op het komende Koninkrijk. Ook Paulus onderhield de sabbat en leerde dit aan Gods kinderen. Hij kende het Meesterplan van God en wist dat de huidige sabbat een ‘miqra’ was voor datgene wat na 6000 jaar zou gaan plaatsvinden. De sabbat is een repetitie, een heilige samenkomst, een echte schaduw van wat gaat komen. Een volmaakte (zevende) dag, die God uitgeroepen heeft als eeuwige heilige dag.

Mat.24:35           De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.

2.4     Als onderdeel van je levenswandel

In de sabbat dag zit een boodschap die we nu misschien niet helemaal begrijpen. De boodschap wordt steeds duidelijker naarmate de dag van 1000 jaar rust komt en in vervulling gaat. Vandaar de praktische aanpak van God. En ik ben het met Hem eens dat praktisch- beter werkt dan theoretisch onderwijs. Hij gebied Zijn volk dan ook deze sabbat naarstig te onderhouden en schrijft deze Zelf met Zijn eigen vinger op de twee stenen tafelen. Echter, nog voordat het volk van God de tien geboden in de Sinai woestijn ontving, instrueerde Hij het volk al in het vierde gebod.

Ex.16:22-30       En op de zesde dag verzamelden zij tweemaal zoveel brood, twee gomer voor ieder; en al de vorsten der vergadering kwamen het Mozes berichten. Toen zeide hij tot hen: Dit is wat de HERE gezegd heeft: een rustdag, een heilige sabbat is het morgen voor de HERE; bakt wat gij bakken wilt en kookt wat gij koken wilt; laat al wat overblijft liggen om het tot de volgende morgen te bewaren. Zij lieten het dan tot de volgende morgen liggen, zoals Mozes bevolen had; toen stonk het niet, en er waren geen maden in. Voorts zeide Mozes: Eet dit vandaag, want heden is het sabbat voor de HERE, vandaag zult gij het niet vinden op het veld. Zes dagen zult gij het verzamelen, maar op de zevende dag is het sabbat; dan is het er niet. Toen er dan ook van het volk op de zevende dag heengingen om wat te verzamelen, vonden zij het niet. Daarom zeide de HERE tot Mozes: Hoelang weigert gij mijn geboden en wetten te onderhouden? Bedenkt, dat de HERE u de sabbat gegeven heeft; daarom geeft Hij u op de zesde dag brood voor twee dagen. Ieder moet op zijn plaats blijven; niemand mag zijn plaats op de zevende dag verlaten. Toen rustte het volk op de zevende dag.

Hier zie we al dat God Zijn volk duidelijk wil maken dat Hij voor hen wil zorgen op de dag die Hij hiervoor heeft aangesteld. Dit is de reden waarom er op die dag geen menselijke arbeid verricht mag worden. Het verrichten van menselijke arbeid staat God in de weg om Hem gelegenheid te geven voor je te zorgen, weer een verwijzing naar Gods Koninkrijk.

God bevestigd Zijn Heilige (sabbat) nogmaals in de tien Geboden die Hij aan Zijn volk gaf. Het feit dat God deze woorden met Zijn eigen vinger schreef, en dat deze stenen tafelen in de Ark van het Verbond lagen, wijst erop dat deze zeer gewichtig zijn voor Hem en voor de mensheid. Daarnaast wordt de Heilige dag ingesteld als onderdeel van de levensstijl van Gods kinderen. Naast de verwijzing van het komende Koninkrijk is de Heilige dag ook een teken om het met God eens te zijn.

Ex.31:12-14       JHWH zeide tot Mozes: Gij dan, spreek tot de Israëlieten: maar mijn sabbatten moet gij onderhouden, want dat is een teken tussen Mij en u, van geslacht tot geslacht, zodat gij weet, dat Ik JHWH ben, die u heilig. Gij zult de sabbat onderhouden, want deze is iets heiligs voor u; wie hem ontheiligt, zal zeker ter dood gebracht worden, want ieder die daarop werk verricht, zal uitgeroeid worden uit het midden van zijn volksgenoten.

2.5     Een teken tussen God en Zijn kinderen

Ex.20:20            Toen de Here Israël gebood Zijn sabbatten te heiligen, zei Hij. Dan zullen deze een  teken zijn tussen Mij en u, opdat gij weet, dat Ik, JHWH, uw God ben.

God weet dat wij tijd nodig hebben om een juiste relatie met Hem op te bouwen. Deze Heilige dag heeft God in Zijn agenda staan om Zijn relatie met Zijn kinderen te versterken. Op die dag komt Hij Zijn afspraak na en is Hij in het midden van de samenkomst aanwezig. “Opdat je weet, dat Ik je Vader ben die voor je zorgt.” zegt God. Het is een prachtig schaduwbeeld van de werkelijkheid die gaat komen. God, die eens te midden van Zijn volk zal gaan wonen. Als een Koning die voor Zijn volk zal zorgen.

Met het houden van de sabbat tonen we begrip en eerbied voor Gods Plan en beoefenen / repeteren (Miqra) we ons zelf voor de werkelijkheid die gaat komen. (7e dag verwijst naar de 1000 jaar die na 6000 jaar aanbreekt)

Lev.23:3            Zes dagen mag arbeid verricht worden, maar op de zevende dag zal er een volkomen sabbat zijn: een heilige samenkomst; generlei arbeid zult gij verrichten, het is een sabbat voor de HERE in al uw woonplaatsen.

Niet alleen voor het Joodse volk.

Jes.56:1-8          Zo zegt JHWH: Onderhoudt het recht en doet gerechtigheid, want mijn heil staat gereed om te komen en mijn gerechtigheid om zich te openbaren. Welzalig de sterveling die dit doet, en het mensenkind dat daaraan vasthoudt; die acht geeft op de sabbat, zodat hij hem niet ontheiligt, en acht geeft op zijn hand, zodat zij niets kwaads doet. Laat dan de vreemdeling die zich bij JHWH aansloot, niet zeggen: JHWH zal mij zeker afzonderen van zijn volk; en laat de ontmande niet zeggen: Zie, ik ben een dorre boom. Want zo zegt JHWH van de ontmanden, die mijn sabbatten onderhouden en verkiezen wat Mij behaagt en vasthouden aan mijn verbond: Ik geef hun in mijn huis en binnen mijn muren een gedenkteken en een naam, beter dan zonen en dochters; Ik geef hun een eeuwige naam, die niet uitgeroeid zal worden. En de vreemdelingen die zich bij JHWH aansloten om Hem te dienen, en om de naam des HEREN lief te hebben, om Hem tot knechten te zijn, allen die de sabbat onderhouden, zodat zij hem niet ontheiligen, en die vasthouden aan mijn verbond: hen zal Ik brengen naar mijn heilige berg en Ik zal hun vreugde bereiden in mijn bedehuis; hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op mijn altaar, want mijn huis zal een bedehuis heten voor alle volken. Het woord van de Here HERE, die de verdrevenen van Israël bijeenbrengt, luidt: Ik zal daartoe nog meerderen bijeenbrengen, dan er reeds toegebracht zijn.

Het houden van de sabbat wordt specifiek bedoeld als onderdeel van het verbond die God met alle volken zal sluiten. Aangezien Gods kinderen al in het Verbond van God leven, het vernieuwde verbond, geldt dit nu al voor de wedergeboren Jood als voor de wedergeboren christen uit de heidenen (de vreemdelingen).

Het is niet correct om te zeggen dat het houden van de sabbat alleen voor het Joodse volk geld. Zeg niet dat God je van Zijn volk hebt afgezonderd (vers 3), door o.a. onderscheid te maken tussen (nu) joden die z.g. de O.T. instructies, zoals het houden van de sabbat behoren te doen en dat jij tot het N.T. gemeente behoort, die daarvoor zijn vrijgemaakt. Door het onderhouden van de sabbat, mag je ingaan in Zijn huis waar je in eeuwigheid zal zijn. Dit is als een (gedenk)teken vastgelegd en opgeschreven (vers 5).

2.6    Babylon, Antisemitisme, en haar oorsprong                           

Hoe kan het toch dat wij als kinderen van God, die de Bijbel als hoogste gezag erkennen, massaal Gods Heilige dag (en feestdagen) hebben vervangen naar de zondag. Zelfs ondanks dat deze nog vòòr de tien geboden aan de mensheid gegeven was en deze Schriftuurlijk niet is komen te vervallen? Hebben de profeten die niet al voorzegd, is dit wellicht een tegenaanval van de tegenstander?

Dan.7:25             Hij zal woorden spreken tegen de Allerhoogste, en de heiligen des Allerhoogsten te gronde richten; hij zal er op uit zijn tijden en wet [Tora] te veranderen, en zij zullen in zijn macht gegeven worden voor een tijd en tijden en een halve tijd;

Zoals bekend is de tegenstander (satan) een mensenmoordenaar en de vader van de leugen (Joh. 8:44). Hij is er op uit om de mensen met bedrieglijke wonderen, tekenen en krachten te verleiden (2 Thess. 2:9). Hij wist dat onze Verlosser, Jezus eens zou komen en Deze hem zou overwinnen. Dus heeft hij de mensheid in verwarring gebracht door het opzetten van een ‘eigen’ religie.

Zo maakte hij een occult religieus systeem dat de wereld zou controleren en dat de mensheid van de enige ware God zou afhouden. Hiervoor gebruikte hij Nimrod en zijn moeder (later vrouw) Semiramis. Zij zijn de twee stichters van het Babylon systeem (poort der goden) dat ten grondslag ligt aan de wijzigingen in Gods tijden, feesten en wetten. 

Een stukje geschiedenis

In de eerste eeuwen van de huidige jaartelling (336 na Chr.) heeft de Rooms Katholieke kerk, na het uiteenvallen van het Romeinse rijk er voor gezorgd, dat diverse tijden en wetten van God aangepast werden aan hun god, de z.g.n. Mithras zonaanbiddende religie.

Deze verering van de zonne-religie stamt af uit de tijd van Nimrod. We kennen Nimrod vanuit Genesis 10. Hij was de kleinzoon van Noachs zoon Cham en was de aanvoerder van de bouw van de toren van Babel Hij was tevens de stichter van Ninevé dat in Babylon lag.

In de grondtekst is af te leiden dat hij een geweldenaar tegen God was. Nimrod betekent rebel (rebelleren tegen God) en hij deed zijn naam eer aan. Hij werd de leider van een agressief volk die probeerde om de toenmalige wereld te veroveren. Na de bouw van de bekende toren van Babel trok hij naar Assyrië waar hij o.a. Ninevé stichtte. Zijn doel was om over het menselijk ras te regeren. Nimrod werd na zijn dood geëerd als de hoofdgod Mardoek.

Gen.10:8            En Kus verwekte Nimrod; deze was de eerste machthebber op de aarde; 9 hij was een geweldig jager voor het aangezicht des HEREN; daarom zegt men: Een geweldig jager voor het aangezicht des HEREN als Nimrod. 10 En het begin van zijn koninkrijk was Babel, En het begin van zijn koninkrijk was Babel, Erek, Akkad en Kalne, in het land Sinear. 11 Uit dat land trok hij naar Assur en hij bouwde Nineve, Rechobot-Ir, Kalach 12 en Resen tussen Nineve en Kalach; dat is de grote stad.

Mich.5:5            die het land Assur zullen weiden met het zwaard en het land van Nimrod in zijn poorten. En Hij zal bevrijden van Assur, wanneer die in ons land komt en wanneer hij ons gebied betreedt.
Nu was Nimrod getrouwd met een vrouw genaamd Semiramis (koningin van de hemel, zij was een mystiek aanhanger). Zij was de grondlegger van Babylon (het huidige Irak) en werd in Babylonië vereerd als Ishtar, in Egypte als Isis, en bij de Israëlieten als Ashtaroth, in India als Isi, bij de Romeinen als Cybele, en in Mexico als Coatlicue. Zij was de mooie, maar losbandige koningin van Babylon.
 
Zij was de moeder van Nimrod, die later ook zijn “vrouw” werd. Toen Nimrod stierf werd hij geëerd als de Mardoek god ook wel de Baäl god genoemd. Semiramis of Ishtar verloor haar aanzien bij de Babyloniers en vertelde dat ze zwanger zou worden van de zonnegod en dat dit kind de zon- reïncarnatie van Nimrod zou zijn.

Op 25 december werd haar zoon geboren, Tammuz genoemd, en betekent een zoon. Geboren uit de maagd Semrarmis en afstammeling van de God Mardoek (Nimrod). Samen vormen zij en dit kind de ‘Madonna en haar zoon’, waarvan de beeltenis nog in de Roomse kerk terugvinden is en die deze verering nog steeds jaarlijks vieren. Dit alles maakt onderdeel uit van de Mithras godsdienst.

Ziet u de vervalste religie van satan; vader, maagd/moeder/zoon?

In de eerste eeuwen na Chr. was de Mithras religie veel populairder dan het christendom. Overal in het Romeinse rijk had je Mithras-heiligdommen.

Ex.20:3               Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben

Israël heeft vaak niet geluisterd naar dit gebod. Maar, dat moet een ieder in de tegenwoordige tijd toch ook vaak van zichzelf zeggen! In Ezechiël 8:10-16 wordt nog genoemd: aanbidding van beesten (vers 10-12), vrouwen die Tammuz beweenden” (vers.14), mannen die de zon (Baäl) aanbidden (vers. 16). Dit alles vond plaats in de Tempel van God! De Israëlieten haatten de profeten, vanwege het openbaar maken en doorzien van hun zonden.

Ez.8:14              Daarop bracht Hij mij naar de ingang der poort van het huis des HEREN aan de noordzijde; en zie, daar zaten vrouwen, die Tammuz beweenden. 15 Hij zeide tot mij: Hebt gij dat gezien, mensenkind? Nog grotere gruwelen dan deze zult gij zien.

1 Sam.7:3        Toen zeide Samuel tot het gehele huis Israëls: Indien gij u met uw gehele hart tot de Eeuwige bekeert, doet dan de vreemde goden en de Astartes uit uw midden weg en richt uw hart op de Eeuwige en dient Hem alleen; dan zal Hij u redden uit de macht der Filistijnen. Daarop deden de Israëlieten

de Baäls en de Astartes weg en dienden de Eeuwige alleen.
De Bijbel zegt: ‘Gedenk de Sabbatdag, dat u die heiligt.’ De katholieke kerk zegt: ‘Nee, door mijn goddelijke macht verwerp ik de Sabbatdag en beveel ik u de eerste dag van de week te heiligen.’ En zie, de hele wereld buigt in eerbiedige gehoorzaamheid voor het gebod van de heilige katholieke kerk.’ (Pater T. Enwright, 15-12-1889).  We lezen in de Bijbel dat God al voorzegd heeft dat niet alleen de wet en de tijden zouden veranderen maar ook dat velen ‘het beest’ zullen gaan volgen.
 Op.17:1              En één van de zeven engelen, die de zeven schalen hadden, kwam en sprak met mij, zeggende: Kom hier, ik zal u tonen het oordeel over de grote hoer, die zit aan vele wateren, 2 met wie de koningen der aarde gehoereerd hebben, en zij, die op de aarde wonen, zijn dronken geworden van de wijn harer hoererij.

Jak.4:7                Onderwerpt u dus aan God en bied weerstand aan de duivel

Op.17:5               En op haar voorhoofd was een naam geschreven, een geheimenis: het grote Babylon, moeder van de hoeren en van de gruwelen der aarde. 6 En ik zag de vrouw dronken van het bloed der heiligen en van het bloed der getuigen van Jezus. En ik verbaasde mij, toen ik haar zag, met grote verbazing.

We zien dat de viering van de zondag een gebod is van mensen en niet van God Zelf.
Jes.29:13           En de Here zeide: Omdat dit volk Mij slechts met woorden nadert en met zijn lippen eert, terwijl het zijn hart verre van Mij houdt, en hun ontzag voor Mij een aangeleerd gebod van mensen is,

Hand.5:29          Maar Petrus en de apostelen antwoordden en zeiden: Men moet Gode meer gehoorzamen dan de mensen. 

De Bijbel leert ons het Babylon systeem te ontvluchten.

Jer.51:6-10        Vlucht uit Babel, laat ieder zijn leven redden; komt niet om in zijn ongerechtigheid, want dit is de tijd der wrake voor de HERE, het verdiende loon betaalt Hij hem. Babel was in de hand des HEREN een gouden beker die de gehele aarde dronken maakte; van zijn wijn dronken de volken, daardoor werden zij verdwaasd. Plotseling is Babel gevallen en gebroken, jammert om hem! Haalt balsem voor zijn pijn, misschien is het te genezen. Wij hebben Babel trachten te genezen, maar het is niet te genezen; verlaat het en laten wij gaan, een ieder naar zijn land; want tot de hemel reikt zijn oordeel en het verheft zich tot de wolken. De HERE heeft ons recht aan het licht gebracht; komt en laten wij in Sion het werk van de HERE, onze God, verhalen.

Op.18:4              En ik hoorde een andere stem uit de hemel zeggen: Gaat uit van haar, mijn volk, opdat gij geen gemeenschap hebt aan haar zonden en niet ontvangt van haar plagen. 

Uiterlijk ziet deze vrouw Babylon er heel mooi en aantrekkelijk uit. Zij  heeft een aantrekkelijke religie die uit ervaringen en wonderen bestaat. (mystiek) De voortzetting van het oude Babylon, de Roomse Kerk, is gekleed met purper (rood = kleur van de zonde), scharlaken en kent een gigantische rijkdom.
 Jer.51:7                Babel was in de hand des Heren een gouden beker die de gehele aarde dronken maakte; van zijn wijn dronken de volken, daardoor werden zij verdwaasd.

Op.17:8                 Het beest, dat gij zaagt, was en is niet, en het zal opkomen uit de afgrond en het vaart ten verderve; en zij, die op de aarde wonen, wier naam niet geschreven is in het boek des levens van de grondlegging der wereld af, zullen zich verbazen, als zij zien, dat het beest was en niet is en er toch zal zijn.”

Het oude Babylon is er altijd al geweest en zal eens weer in haar rijke glorie verheven worden. Haar volheid zal zij behalen in de eindtijd.

Vele oprechte kinderen van God zijn misleid en vieren vanuit onwetendheid met oprechte liefde voor God op zondag de speciale dag van Hem. Ook worden de z.g.n. christelijke feesten vandaag de dag nog steeds door hen gevierd, die allen hun oorsprong vinden vanuit Babylon. Maar prijst God, vele kinderen van God komen meer en meer tot de ontdekking dat Gods Moadiem (sabbatten) nog steeds gelden. We maken een geestelijke opwekking mee en zien dat mensen weer terugkeren naar het pure Woord van God.

Antisemitisme

Keizer Constantijn de Grote (ook een Mithras-ingewijde) koos in ± 310 voor de christenen. Dat het christendom meer en meer terrein won, is vooral te danken aan het feit dat het christendom veel van de ceremonies en leerstellingen van het Mithracisme overnam. De Zondag werd opgedragen aan Mithras. Bij de winterzonnewende (Kerst) vierde men al de geboorte van Mithras.

 Er worden anti-Joodse maatregelen getroffen en in 333 moeten christenen op straffe van de dood alle banden met Joden verbreken. Vele Messiaanse Joden en christenen werden op gruwelijke wijze gedood; zij werden ketters genoemd omdat zij zich nog wel hielden aan de sabbat en de feesten van God zoals die door de apostelen geleerd was.

Op het 1e concilie van Nicea (RK-kerk) wordt een verbod op het vieren van Pesach bepaald. De datum van het paasfeest (met niet-bijbelse en uit het heidendom afkomstige gebruiken) wordt zo gekozen dat dit niet samenvalt met het Bijbelse Pesach. Zo verdwijnen op antisemitische gronden alle -door God ingestelde- Bijbelse feesten (inclusief de sabbat) en deze worden voortaan bestempeld als ‘feesten van de Joden’. 

Verder worden namen zodanig ontjoodst dat het verband tussen Jodendom en de ‘christelijke’ kerk verdwijnt. De breuk is nu compleet. De leer dat de kerk in plaats van Israël is gekomen zal voortwoekeren tot in de huidige tijd. Door de tijd heen worden er meer Joden vermoord in naam van het christendom.

Mithras verdween uit de Romeinse cultuur, maar een deel van haar cultuur en gedachtegoed bleef voortleven in het huidige (ook charismatische) christendom. Satan haat de oorsprong van het geloof in Jezus, de ware Messias die bij het Joodse volk ligt en zoekt nog steeds naar nieuwe middelen om hen te verdelgen. Dit omdat Joden, alleen al door hun bestaan, een levend getuigenis vormen van de macht en de trouw van de Ene ware God. Het voortbestaan van de Joden, ondanks eeuwenlang onrecht, vervolging en afslachting, is een wonder. Deze waarheid wordt duidelijk bevestigd door de profeet Jesaja: israelendebijbel.nl

Als wij het Woord van God aandachtig bestuderen, dan zullen wij tot de ontdekking komen dat wij als heidense christenen heel veel aan de Joden te danken hebben. Het was door hun voorvaders, dat onze heidense voorouders werden overgebracht uit de duisternis van het heidendom tot de reddende boodschap van de ene ware God in Jezus, onze Redder.

 Toen God Abraham riep, sloot Hij een eeuwigdurend verbond met hem, en gaf Hij hem onherroepelijke beloften:

Gen.12:2-3        Ik zal u tot een groot volk maken, en u zegenen, en uw naam groot maken, en gij zult tot een zegen zijn. 3 Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt zal Ik vervloeken, en met u zullen alle geslachten des aardbodems gezegend worden.

Eeuwenlang heeft God Zijn belofte gehouden. In genade en liefde heeft Hij met Zijn volk bemoeienis gehad. In elke generatie is er een trouw overblijfsel geweest, waardoor Hij Zijn doel heeft verwezenlijkt. Wat een voorrecht gaf God aan Abraham en aan zijn nakomelingen, door hen te verkiezen tot Zijn volk en Zijn dienstknecht.

Dit grote voorrecht ging gepaard met een grote verantwoordelijkheid. Zij ontvingen de openbaring van Gods wil in Zijn Woord, dat zij niet alleen moesten bewaren, maar ook proclameren tot aan de einden der aarde. Mozes en de profeten zagen uit naar en getuigden van de beloofde zegen, wanneer eens de Messias, de Heilige Israëls Zelf, in hun midden zal verschijnen.

Jezus waarschuwt dat in de laatste der dagen de Wetsverachting zal toenemen.

Matt.24:12-13     12 En omdat de wetsverachting toeneemt, zal de liefde van de meesten verkillen. Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden.

Wanneer we Gods Moadiem (feesttijden) niet meer onderhouden verliezen we het zicht op het Plan van Zijn schepping en raken we de diepere geestelijke betekenis van Zijn Heilsplan uit het oog. 

2.7        Jezus en de sabbat

Matt.5:17-20      Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet [Tora] of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen om te ontbinden, maar om te vervullen. Want voorwaar, Ik zeg u: Eer de hemel en de aarde vergaat, zal er niet één jota of één tittel vergaan van de wet [Tora], eer alles zal zijn geschied. Wie dan één van de kleinste dezer geboden ontbindt en de mensen zo leert, zal zeer klein heten in het Koninkrijk der hemelen; doch wie ze doet en leert, die zal groot heten in het Koninkrijk der hemelen. Want Ik zeg u: Indien uw gerechtigheid niet overvloedig is, meer dan die der schriftgeleerden en Farizeeën, zult gij het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan.

Jezus, Zelf geeft hier aan dat de geboden vanuit de Tora, die door Zijn Vader zijn ingesteld nog steeds van kracht zijn en dus onveranderlijk zijn. Ook het vierde gebod is dus nog steeds van kracht. Ook de apostelen onderwezen de gelovigen vanuit het Oude Testament waaronder dus ook de tien geboden van God. Jezus, zelf hield zich strikt aan de inzetting van de sabbat.

Luc.4:18-19       De Geest des Heren is op Mij, daarom, dat Hij Mij gezalfd heeft, om aan armen het evangelie te brengen; en Hij heeft Mij gezonden om aan gevangenen loslating te verkondigen en aan blinden het gezicht, om verbrokenen heen te zenden in vrijheid, om te verkondigen het aangename jaar des Heren’.

Jezus is de Verlosser, die juist op de sabbat mensen wil bevrijden van hun banden. Daarmee zet Hij het verlossende werk van de Vader voort en verwijst dit naar het 1000 jarige Vrederijk. Er zijn nog vele wonderen en tekenen door Jezus die op een sabbat hebben plaatsgevonden. Hij eerde de sabbat die voor eeuwig door Zijn Vader is ingesteld en wijst naar de totale verlossing die komt, het aangename jaar des heren, het 1000 jarig vrederijk.

Luc.13:10‘          Hij was bezig te leren in een der synagogen op sabbat. En zie, er was een vrouw, die reeds achttien jaren een geest van zwakheid had en verkromd was en zich in het geheel niet kon oprichten. Toen Jezus haar zag, sprak Hij haar toe en zeide tot haar: Vrouw, gij zijt verlost van uw zwakheid; en Hij legde haar de handen op, en terstond richtte zij zich op en zij verheerlijkte God. Maar de overste der synagoge, het kwalijk nemende, dat Jezus op de sabbat genas, antwoordde en zeide tot de schare: Zes dagen zijn er, waarop gewerkt moet worden, komt dàn om u te laten genezen en niet op de sabbatdag. Maar de Here antwoordde hem en zeide: Huichelaars, maakt ieder van u niet op de sabbat zijn os of zijn ezel van de kribbe los en leidt hem weg om hem te laten drinken? Moest deze vrouw, die een dochter van Abraham is, welke de satan, zie, achttien jaar gebonden had, niet losgemaakt worden van deze band op de sabbatdag? En toen Hij dit zeide, schaamden zich al zijn tegenstanders, en de gehele schare verheugde zich over al de heerlijke dingen, die door Hem geschiedden.

Dit tekstgedeelte gaat niet zo zeer over het feit of de sabbat nu wel of niet gedaan moest worden (daar was iedereen het wel over eens) maar over de invulling hiervan. De overste van de synagoge is er van overtuigd dat genezen op de sabbat niet mag, omdat dit als werken gezien werd. Maar Jezus legt de nadruk op de oorspronkelijke bedoeling van de sabbat. Het was een dag van rust, een dag apart gezet door God waar God in het midden was met Zijn zegeningen. Om juist losgemaakt te worden van het menselijke en werelds systeem.

2.8        Paulus en de sabbat

Rom.6:5-6         Deze [immers] stelt de ene dag boven de andere, gene stelt ze alle gelijk. Ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd. Wie aan een bepaalde dag hecht, doet het om de Here, en wie eet, doet het om de Here, want hij dankt God; en wie niet eet, laat het na om de Here en ook hij dankt God.

Met het eerste woordje ‘deze’ verwijst Paulus naar een eerdere discussie. Als we terug lezen zien we dat er in Rome mensen waren die liever vegetarisch voedsel wilde eten en ook geen wijn wilde drinken. (vers 2 en 21) Hoewel beide geen Bijbelse geboden zijn roept Paulus de gemeente op om elkaar op dit punt niet te veroordelen maar verdraagzaam te zijn.

Wat betreft de ‘dagen’ gaat het hier over vastendagen en niet over de sabbat. In die tijd waren er verschillende joods groepen die zich meer wilde toewijden aan God. Hier is niets mis mee maar men kon deze niet als verplichting opleggen, zoals de Farizeeën dit deden.  

Kol.2: 8                 Ziet toe, dat niemand u medeslepe door zijn wijsbegeerte en door ijdel bedrog in overeenstemming met de overlevering der mensen, met de wereldgeesten en niet met Christus.

Kol.2:16                Laat dan niemand u blijven oordelen inzake eten en drinken of op het stuk van een feestdag, nieuwe maan of sabbat, 17 dingen, die slechts een schaduw zijn van hetgeen komen moest, terwijl de werkelijkheid van Christus is.

In Kolosse roept Paulus de gemeente op om zich te verzetten tegen dwaalleraars van engelenverering, ijdel bedrog enz. Deze personen (ver)oordeelde de gemeenteleden omdat zij de Feesten van God vierden. ‘Laat niemand u blijven oordelen’, heeft betrekking op de mensen van buiten de gemeente en de dwaalleraars die de gemeente waren ingedrongen. Paulus had kritiek op de invulling van deze dagen, zoals die door sektarische groepen werd opgelegd.

Feestdagen, nieuwe maansdagen en sabbatten worden dingen genoemd, ‘die slechts een schaduw zijn van hetgeen komen moest, terwijl de werkelijkheid van Christus is’. Dit gedeelte is helaas onnauwkeurig vertaald. Letterlijk staat er in het Grieks: ‘dingen, die een schaduw zijn van wat komen moet, terwijl het lichaam van Christus is’.

Wanneer de sabbat en de feesten echter nog steeds een schaduw zijn van de toekomstige rust in Gods koninkrijk, kan Paulus onmogelijk bedoelen dat deze dagen zijn afgeschaft.

Gal.4:6-11          En, dat gij zonen zijt – God heeft de Geest zijns Zoons uitgezonden in onze harten, die roept: Abba, Vader. Gij zijt dus niet meer slaaf, doch zoon; indien gij zoon zijt, dan zijt gij ook erfgenaam door God. Maar in de tijd, dat gij God niet kendet, hebt gij goden gediend, die het in wezen niet zijn. Nu gij echter God hebt leren kennen, ja, meer nog, door God gekend zijt, hoe kunt gij thans terugkeren tot die zwakke en armelijke wereldgeesten, waaraan gij u weder van meet aan dienstbaar wilt maken? Dagen, maanden, vaste tijden en jaren neemt gij waar. Ik vrees, dat ik mij wellicht tevergeefs voor u ingespannen heb.

Men meent dat met ‘dagen, maanden en vaste tijden’ de Bijbelse feestdagen mee bedoeld worden. Dit is echter onjuist. (Paulus noemt hier geen sabbat, feesten of heilige samenkomsten.) Het is een aanduiding voor heidense dagen die refereren en afkomstig zijn van de sterrenkunde uit de Griekse mythologie. Net als de joden naar hun (eigen) traditie waren teruggekeerd, waren sommige van de gelovigen in Galatië teruggekeerd naar hun vroegere Griekse onderwijs. Het gaat in deze brief om de besnijdenis, die door sommige joodse christenen aan niet-joodse bekeerlingen werd opgelegd.

Paulus richt zich tot deze bekeerlingen in Galatië, die blijkbaar nogal waren geschrokken omdat zij, volgens de Joden, besneden diende te worden. Zij neigde hierdoor terug te vallen in de heidense gewoonten. Maar Paulus zet zich fel af tegen die joodse leer, dat de besnijdenis een voorwaarde zou zijn voor hun behoud, en wijst de bekeerlingen terecht omdat ze zijn teruggevallen in hun oude Griekse leer.

Hoewel we in het Nieuwe Testament weinig lezen over de feesttijden, weten we dat Paulus nooit gestopt is met het vieren van de feesten. In Hand. 22:3 getuigt hij dat men de Tora nauwgezet in acht dienen te nemen in overeenstemming met de uitspraak van de Here Jezus “Ik ben niet gekomen om de Tora te ontbinden, maar om deze tot volheid te brengen (Mat. 5:17).”  Nu willen we graag nog onderzoeken of de Bijbel ons leert om de sabbat op onze zondag te vieren. Vanwege de mening dat de Here Jezus op een zondag is opgestaan.

2.9     Twee (NT) getuigen

Vooreerst zullen we het met elkaar eens moeten zijn als God twee getuigen aanwijst die een verklaring afleggen, zodat de zaak vast staat. Dat elk argument die daarna door een tegenpartij wordt aangeleverd niet meer voor de betreffende zaak van toepassing is.

Mat.18:6             Indien hij naar u luistert, hebt gij uw broeder gewonnen. Indien hij niet luistert, neem dan nog een of twee met u mede, opdat op de verklaring van twee getuigen of van drie elke zaak vaststa.

2.Kor.13:1           Dit is nu de derde maal, dat ik tot u kom: op de verklaring van twee getuigen of van drie zal iedere zaak vaststaan.

De eerste getuigen die ik wil oproepen is Lucas die het boek Handelingen voor de eerste gemeente (na Jezus Kruisiging) geschreven heeft.

Hand.20:6-7        Maar wij voeren na de dagen der ongezuurde broden van Filippi af en kwamen binnen vijf dagen bij hen te Troas aan, waar wij zeven dagen doorbrachten. En toen wij op de eerste dag der week samengekomen waren om brood te breken, hield Paulus een toespraak tot hen en, daar hij van plan was de volgende dag te vertrekken, zette hij zijn rede voort tot middernacht.

Na het vieren van het feest van de ongezuurde broden, ging Paulus op reis naar Troas waar Timoteus en nog een paar broeders hem opwachtte. Hij kwam dus uit Jeruzalem, vlak na het Pascha. In Troas aangekomen wachtte hij totdat de Heilige dag van God (de sabbat) was aangebroken. Paulus wilde speciaal op deze dag het brood breken en maaltijd met de broeders hebben. Dat klinkt niet verkeerd, want dat willen wij als gelovigen ook, op de Heilige dag van God.

Vele leeraars en andere gelovigen gebruiken de tekst van Handelingen 20 vers 7 als een argument om op de eerste dag van de week (de zondag) bij elkaar te komen. Daarnaast zeggen zij dat hierdoor de zevende dag van de week (die God geheiligd heeft) is komen te vervallen. Niets is minder waar. We zullen daarom naar de oorsprong van deze tekst kijken.

De oorspronkelijke Griekse schrift:

Tee G3588     mia G3391     ton G3588     sabbaton G4521

De vertaling naar het Engels:

AndG1161 uponG1722 theG3588 firstG3391 day of theG3588 week,G4521 when theG3588 disciplesG3101 came togetherG4863 to breakG2806 bread,G740  

We zien dat de vertalers bewust of onbewust, een woord hebben toegevoegd en een woord verkeerd hebben vertaald. Het woordje ‘day’ (Nederlands ‘dag’) is toegevoegd en hoort niet in deze tekst thuis hoort. Het Griekse woord ‘sabbaton’ (afkomstig van het Hebreeuwse woord Sabbath) is meervoud voor sabbatten en is hier verkeerd vertaald met het woordje ‘week’. De correcte vertaling zou dan moeten zijn, ‘de eerste van de sabbatten’.

Vers 7 zou er als volgt moeten uitzien:

Hand.20:7           En toen wij op de eerste van de sabbatten samengekomen waren om brood te breken,

De eerste van de sabbatten is de eerste Heilige dag van God van een cyclus van zeven sabbatten. Paulus en de broeders kwamen dus op een Moëd, een heilige dag, een sabbat, de zevende dag van de week (en niet de eerste dag) bijeen om brood te breken. En waarom het door Lucas genoemd werd is omdat de eerste sabbat (van een cyclus van zeven) verwijst naar het Wekenfeest dat direct aansluit op het feest van de ongezuurde broden. Er worden zeven heilige dagen (sabbatten) geteld waarvan de eerste sabbat dag de belangrijkste is. Dit wekenfeest (zeven sabbatten) is voor ons het Pinksterfeest.

Sommigen zullen deze boodschap met een blij hart ontvangen, voor anderen zal dit misschien een shock zijn waardoor ze hun harten nog meer zullen verharden en een nog grotere afkeer tegen Gods Heilige dagen krijgen. Maar we zullen nog een getuige erbij halen omdat dan deze zaak vast staat. Hiervoor vragen we Paulus als getuige, die een brief schrijft naar een zeer ongehoorzame gemeente, de gemeente te Korintiërs.
 
 

1 Kor.16:1           Wat nu de inzameling voor de heiligen betreft, doet ook gij, evenals ik het in de gemeenten van Galatië geregeld heb: 2 elke eerste dag der week legge ieder uwer naar vermogen thuis iets weg, en hij spare dit op, opdat er niet eerst na mijn komst inzamelingen moeten gehouden worden.

 

De oorspronkelijke Griekse schrift:

katá G2596                 mia G3391    sabbaton G4521

De vertaling naar het Engels:

Upon the firstG2596 G3391 day of the weekG4521 let every oneG1538 of youG5216 layG5087 byG3844 himG1438 in store,G2343

Het Griekse woord ‘Kata’ dat vertaald is met het Engelse woord ‘upon’ kan ook vertaald worden met ‘every’ (elke keer). Een andere betekenis is: ‘Het duidt een moment in de tijd aan dat verwijst naar een oorsprong.’ Zo is het woordje ‘echo’ hier ook van afgeleid. Hierin zien we de betekenis van de Hebreeuwse woorden ‘Moëd’, een vast moment in de tijd en ‘Teqra’, wat een repeteren betekent in terug.

Ten onrechte is ook hier het woordje ‘dag’ door de vertalers in de vertaling toegevoegd en het woordje ‘sabbatton’ verkeerd vertaald met ‘week’. Net als de onjuiste vertaling in Handelingen 20 vers 7. Vers 2 van 1 Korrinthe 16 zou als volgt eruit moeten zien: “Elke eerste sabbat legge ieder uwer naar vermogen thuis iets weg”.

Dit getuigenis van Paulus roept elke gelovige op om de sabbat (Heilige dag van God) te eren en te onderhouden. Daarnaast door (ook) op die dag iets weg te leggen en op te sparen voor het lichaam van Christus. Hiermee bevestigd Paulus dat de sabbat niet is afgedaan, integendeel het was volop aanwezig in de eerste gemeenten van het Nieuwe Testament. Het verschil met Lucas als getuige is dat Paulus hier, elke Heilige dag (zevende dag van de week) bedoelt.

Merk op dat door Paulus onderwijs aangaande deze dag, de (heidense) gemeenten Korrinthe en Galaten bekend waren met de sabbatdag. Hiermee is ook het fabeltje dat in de wereld gebracht is, dat Paulus de sabbat vierde alleen vanwege de joodse samenkomsten volstrekt onzin.

Hebr.4:9-10     Er blijft dus een sabbatsrust voor het volk van God. 10 Want wie tot zijn rust is ingegaan, is ook zelf tot rust gekomen van zijn werken, evenals God van de zijne.

Gods Eeuwige Reddingsplan is nog steeds niet geheel ontvouwd; het moment dat God ons Jezus de Messias weer zal zenden heeft nog niet plaatsgevonden. En daarom is het goed te weten dat Gods Plan inhoudelijk voor iedereen nog steeds heel belangrijk is. Zijn antwoord ligt verscholen in het houden van Zijn sabbat en feesten waar we het de volgende keer over zullen hebben.

Kortom: de Feesten, sabbatten van GOD zijn beslist geen ‘Joodse feesten’, maar Gods Feesten. Gods Feesten – onze toekomst!