De Charisma van JHWH

Profeteren

De Charisma van Vader JHWH (deel 7)

De Bijbel is een profetisch boek, het staat vol met profetieën en de meeste, zowel van voor, als na de tijd van Johannes de Doper moeten nog in vervulling gaan. Vele van deze profetieën zijn vandaag de dag actueel en zijn bezig om vervuld te worden. Zo zien we vandaag ook dat Gods Eigen Woorden die opgeschreven staan in Zijn Tora (=Gods onderwijs en instructie) zijn uitwerking heeft in de levens van vele gelovigen. Het Woord, Gods Wet en profetie horen bij elkaar en zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Omdat er veelal wordt gesuggereerd dat de “wet en de profeten” niet meer voor vandaag gelden, wil ik eerst deze onjuiste bewering rechtzetten voordat ik verder ga met Gods Charisma over profetie. Onderstaande teksten worden namelijk onjuist geïnterpreteerd.

Mat.11:13        Want al de profeten en de wet hebben geprofeteerd tot Johannes toe;

Luc.16:16        De wet en de profeten gaan tot Johannes; sinds die tijd wordt het evangelie gepredikt van het Koninkrijk Gods en ieder dringt zich erin.

Als je meent te geloven dat Gods Tora (=onderwijs en instructie) met de komst van Johannes de Doper, niet meer geldig is, dan zul je volgens deze teksten ook consequent moeten geloven dat vanaf dat moment ook alle profetieën niet meer van toepassing zijn. Als dat waar zou zijn dan is Paulus onderwijs een dwaalleer betreffende Gods Charisma aan de gemeente te Korintiërs.

1.Kor.12:10      aan de een werking van krachten, aan de ander profetie; aan de een het onderscheiden van geesten, en aan de ander allerlei tongen, en aan weer een ander vertolking van tongen.

1.Kor.14:1        Jaagt de liefde na en streeft naar de gaven [manifestatie] des Geestes, doch vooral naar het profeteren.

Opmerking: zoals we in de vorige lessen hebben geleerd, gaat het onderwijs van Paulus over Gods Charisma, hier de manifestatie van Zijn Geest in het profeteren altijd (in de eerste plaats) ter opbouw van de gelovige die de charisma ontvangt. Paulus heeft het hier niet over de bediening van profeet in functie, zoals onderwezen in Efeze 4 vers 11.

We nemen even een vogelvlucht in het verleden. In de tijd vòòr Johannes de Doper stuurde Vader JHWH profeten naar Zijn volk om hen te waarschuwen als zij van de weg (Leven in overeenstemming met in Zijn Verbond) waren afgedwaald. Maar het volk wilden niet naar hen luisteren en de meeste profeten moesten het bekopen met de dood. Onder leiding van de toenmalige geestelijke leiders, die het Woord hadden verdraaid om hun eigen belangen voorop te stellen, werden de profeten o.a. gestenigd. Jezus, gaf in Zijn onderwijs de volgende vergelijking over deze gebeurtenissen.

Mat.21:35-39   Maar de pachters grepen zijn slaven, sloegen de ene, doodden de andere en stenigden een derde Hij zond weder andere slaven, nog meer dan eerst, en zij behandelden hen op dezelfde wijze.  Ten laatste zond hij zijn zoon tot hen, zeggende: Mijn zoon zullen zij ontzien.  Maar toen de pachters de zoon zagen, zeiden zij tot elkander: Dit is de erfgenaam, komt, laten wij hem doden om zijn erfenis aan ons te brengen.  En zij grepen hem en wierpen hem buiten de wijngaard en doodden hem.

Ja, ook de zoon van de landheer moest het met de dood bekopen. Aan deze moordpartijen op Gods dienstknechten moest een einde komen. Mede hierdoor nam JHWH persoonlijk deze taak in eigen handen. Jeremia profeteerde een komende verandering in de methode (wet en profeet).

Jer.31:31-33    Zie, de dagen komen, luidt het woord van JHWH, dat Ik met het huis van Israël en het huis van Juda een nieuw verbond sluiten zal. Niet zoals het verbond, dat Ik met hun vaderen gesloten heb ten dage dat Ik hen bij de hand nam, om hen uit het land Egypte te leiden: mijn verbond, dat zij verbroken hebben, hoewel Ik heer over hen ben, luidt het woord van JHWH. Maar dít is het verbond, dat Ik met het huis van Israël sluiten zal na deze dagen, luidt het woord van JHWH: Ik zal mijn wet [Tora] in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven, Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn.

Met de komst van Jezus de Messias is Gods plan niet veranderd, die staat voor 7000 jaar vast. Zoals Jeremia zegt, is er een wijziging gekomen in de methode, de manier waarop God Zijn ongewijzigde Verbond (God is dezelfde) aan Zijn kinderen kenbaar maakt. En Jezus speelt daar een uitermate belangrijke rol in. Hij zegt: “Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij” (Joh.14;16). Jezus, is voor eens en voor altijd het Pascha lam, het offer dat iedereen mag accepteren. Door Zijn bloed is er verlossing en bevrijding van de zonde; zonde is een leven zonder Gods Verbond, het missen van je doel.

Het hoogtepunt uit het Bijbelboek Exodus is niet alleen het Pesach (de verlossing), maar ook het verbond dat JHWH met Zijn volk sloot. Dit verbond kwam na de bevrijding vanuit Egypte door het Pascha lam tot stand. Het aanvaarden van het Pascha lam (Jezus de Zoon van JHWH) was en is nog steeds een voorwaarde om als uitverkorene bij Gods volk te horen.

Dus: Door het verlossingsplan dat God bewerkstelligde door het bloed van Messias Jezus (Pascha lam) verlost de Vader Zijn uitverkoren volk (Bruid) en vervolgens neemt Vader JHWH Zijn aanstaande vrouw bij de hand en leert haar om afhankelijk en één met Hem te worden. Hij zorgt voor Zijn Bruid en geeft haar te eten (Manna), leidt haar zowel overdag als ‘s nachts (wolk- en vuurkolom), geeft haar bescherming, en leert haar een nieuwe manier van leven. (o.a. door het houden van de sabbat). Gods instructies zijn nog steeds de voorwaarden en plichten om een goed en stabiel huwelijk tussen man en vrouw te verwezenlijken.

Ruim 50 dagen na de verlossing uit Egypte (op de eerste Pinksterdag) is het volk bij de berg Sinaï aangekomen. JHWH roept Zijn dienstknecht, de profeet Mozes, de berg Sinaï op om een ‘huwelijks akte’ in ontvangst te nemen. Dit Verbond werd in tweevoud opgesteld, één voor het volk (zijn vrouw) en één voor Zichzelf. JHWH scheef met Zijn vinger (Zijn Geest) de 10 Woorden op de beide kanten van de twee stenen tafelen. Daarom wordt dit Verbond een Ketuba genoemd, wat ‘huwelijks akte’ betekent. JHWH zal als man voor Zijn vrouw zorgen in alle voor-, en tegenspoed en de vrouw, het volk zal Hem liefhebben, volgen en gehoorzamen.

In de tijd daarna stuurde JHWH profeten om het volk te herinneren aan de gemaakte afspraken die in het Verbond staan opgeschreven. En elke keer als Gods volk zondigde (afweken van het verbond), was daar een profeet om hen te corrigeren en weer op het juiste pad van Gods Verbond te brengen.

Aan deze methode of handelwijze; het sturen van profeten om het volk te corrigeren, de ‘wet en profeten’, is een einde gekomen. Aan de Wet (JHWH’s Verbond) en het profeteren op zich niet! Gods volk, de Bruid van Jezus de Messias, Zijn aanstaande vrouw bestaat nog steeds uit de wedergeboren Joden, de wedergeborenen Israëlieten uit de andere 10 stammen, de Grieken en de vreemdelingen (heidenen). In wezen geldt dat voor alle vreemdelingen die zich bij het ware Israel, Gods volk (zij die geboren zijn uit de Messias / Christus) hebben aangesloten. Ook jij kunt hier (als vreemdeling) deel van uitmaken. Ooit was Abraham zelf ook een vreemdeling (Gen. 17:8) om Gods beloofde land in te kunnen gaan.

Num.15:15      Wat de gemeente betreft, éénzelfde inzetting [Verbond] zal gelden zowel voor u als voor de vreemdeling die bij u vertoeft; een altoosdurende inzetting [Verbond] zal het zijn voor uw geslachten: gij en de vreemdeling zullen voor JHWH gelijk zijn.

Lev.24:22        Enerlei recht [verbond] zult gij hebben; de vreemdeling zij gelijk de geboren Israëliet, want Ik ben JHWH, uw God.

Er is maar één God, Zijn naam is JHWH, Hij is de man van één vrouw die door Jezus offer, Zijn verbond hebben aangenomen. Eén volk voor Hem apart gezet. Zo is het altijd geweest en zo zal het altijd zijn. Nogmaals, dit moet heel duidelijk gezegd worden, anders zou je niet weten waarom God Zijn Charisma met betrekking tot profeteren nog steeds aan Zijn kinderen geeft. Wat gestopt is, is niet de Wet [Tora] of het profeteren, maar wat gestopt is, is de oude methode, de uitvoering van ‘wet en profeet’. JHWH heeft het heft van profeteren in eigen hand genomen. Daarom zegt Paulus in zijn onderwijs over Gods Charisma nadrukkelijk.

1.Kor.12: 11     Doch dit alles werkt één en dezelfde Geest, die een ieder in het bijzonder toedeelt, gelijk Hij wil.

Wat er op de Pinksterdag gebeurde nadat Jezus de Messias was opgevaren naar de hemel is een herhaling van de eerste Pinksterdag toen Mozes Het Verbond van JHWH op de berg Sinaï ontving. Na een voorbereiding van zeven maal zeven weken, zonderde de apostelen zich af voor gebed (Hand. 1:12:14), om op de vijftigste dag de huwelijksakte, het (ver)Nieuw(de) Verbond van JHWH in ontvangst te nemen.

Hand.2:1-4       En toen de Pinksterdag aanbrak, waren allen tezamen bijeen. En eensklaps kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag en vulde het gehele huis, waar zij gezeten waren; en er vertoonden zich aan hen tongen als van vuur, die zich verdeelden, en het zette zich op ieder van hen; en zij werden allen vervuld met de heilige Geest en begonnen met andere tongen te spreken, zoals de Geest het hun gaf uit te spreken.

Let op de woorden van de andere omstanders, welke ook Joden waren en dus bekend waren met de Tora, zij zeiden: “wij horen hen in onze eigen taal van de grote daden Gods spreken” (Hand.2:11). Hoe konden de omstanders dat weten? Wat de apostelen spraken was voor hen niet onbekend, de woorden kwamen rechtstreeks uit de Tora. Het valt op dat de tekenen, waarmee de gave van de Tora en de gave van de Geest gepaard gaan, overeenkomst vertonen. Bij de berg Sinaï, op de vijftigste dag na de uittocht, komt JHWH met vuur en een windvlaag tot Zijn volk. Op Pinksterdag, in de bovenzaal horen de discipelen het geluid als van een windvlaag, een zette zich tongen als van vuur op hen. Gods Geest kwam om Zijn Verbond te schrijven, maar nu niet op stenen tafelen maar in de harten van mensen.

Het ontvangen van het Verbond is het ware Pinksterfeest, de relatie van man en vrouw wordt bevestigd en bezegeld door het werk van de Heilige Geest. Het doel van God met Pinksteren is om Zijn Bruid als Vrouw aan te nemen met als bewijs het geven van de Ketuba, de akte van een huwelijk, Zijn Verbond. Op die dag ging de profetie van Jeremia 31 vers 31-33 in vervulling. Vanaf dat moment schrijft dezelfde Geest van God dezelfde 10 woorden in de harten van de gelovigen. Op die dag van Pinksteren is de belofte van het Nieuwe Verbond in vervulling gegaan. Daarom zei Petrus:

Hand.2:16-19   maar dit is het, waarvan gesproken is door de profeet Joël: En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, en uw jongelingen zullen gezichten zien, en uw ouderen zullen dromen dromen: ja, zelfs op mijn dienstknechten en mijn dienstmaagden zal Ik in die dagen van mijn Geest uitstorten en zij zullen profeteren. 

Voornamelijk het profeteren, dat Petrus hier aanhaalt is het antwoord op de vraag van de omstanders “Wat wil dit toch zeggen?” (hand.2 vers 12). En natuurlijk zijn daar ook omstanders die de Tora hebben verstoten, die de spot drijven en zeiden dat de woorden die de apostelen uitspraken over de ‘grote daden van God’ een vorm van dronkenschap was (vers 13). Profeteren, gezichten zien en dromen dromen zijn vormen hoe JHWH Zijn Verbond door Zijn Geest in onze harten schrijft.

Hoe mooi zou Pinksteren zijn als je de ware betekenis van het Vernieuwde Verbond begrijpt. Velen zien in het Pinksterfeest alleen de uitstorting van de Heilige Geest zonder te weten waarom en met welk doel.

Vele gelovigen hebben (on)bewust de Tora van God, Zijn huwelijksverbond, afgewezen zoals ook de wetteloze omstanders deden die de spot met de discipelen dreven en hen ‘dronken’ noemde. Gods plan om Zijn Verbond (wet) door middel van profetie aan Zijn volk kenbaar te maken is voor vandaag zeer actueel. Daarom zegt Paulus dat je hiernaar moet streven. Vader JHWH wil heel intiem, door een manifestatie van Zijn Geest door profetie, een (huwelijks) relatie met Zijn uitverkoren volk bewerkstelligen en geen religie of traditie.

Het laatste wat Petrus over Joëls profetie zegt is: “En het zal zijn, dat al wie de naam des Heren aanroept, behouden zal worden” (Hand.2:21). Als je God de Vader kent als in een relatie zoals man en vrouw met elkaar leven, dan noem je Onze Vader bij Zijn Naam: יהוה. Deze vier Hebreeuwse letters klinken individueel ongeveer: “Yud” “Hey” “Vov” “Heh”. In het Nederlands vertaald als JHWH. Het is de grote Naam van de Schepper van hemel en aarde, van het hele universum. Zijn naam is geen titel zoals “Elohim”, “Adonai”, of “God” dat is. Nee, יהוה (JHWH) is de naam van onze Schepper en als je Zijn Verbond aanneemt is Hij je man die voor je zorgt.

De naam van de enige Almachtige God wordt het meest uitgesproken als “Yahweh”. Of dit juist is weet niemand. Steeds vaker hoor je ook “YaHuWah” klinken. Bij deze laatste uitspraak is bij de Hebreeuwse naam van de Joodse stam YaHuDah (iedereen weet hoe je dit wel moet uitspreken), de letter ‘D’ weggelaten. Door de ‘D’ weg te laten krijg je ‘JHWH’. Hoe Gods naam ook uitgesproken moet worden, daar zal Hijzelf door Zijn Geest voor zorgen. Jezus zei:

Mat.17:12        Elia zal wel komen en alles herstellen, maar Ik zeg u, dat Elia reeds gekomen is en zij hebben hem niet erkend, maar met hem gedaan al wat zij wilden. Zó zal ook de Zoon des mensen door hen moeten lijden. Toen begrepen de discipelen, dat Hij over Johannes de Doper tot hen gesproken had.

Johannes was naast Jezus, zelf één van de laatste profeten uit het eerste Verbond. Jezus, zegt hier dat het profeteren dezelfde boodschap inhoud zoals Elia dat aan het volk doorgaf. Geestelijke leiders hebben veel stuk gemaakt en leren Gods volk om de Tora (Zijn Verbond) te verwerpen. Maar Gods Geest is veel sterker dan die van de valse profeten. En zoals Elia werd opgedragen te profeteren, zal JHWH door Zijn eigen Geest Zijn Verbond herstellen door deze in de harten van Zijn kinderen te schrijven; zij die bereid zijn om Zijn ketuba (huwelijksakte) aan te nemen.

Dit is een persoonlijk zaak tussen Vader JHWH en jou. In het eerste hoofdstuk over de Charisma van God, hebben we gezien dat de manifestatie van Gods geest in de eerste plaats een persoonlijke aangelegenheid is, tot welzijn van jezelf. En zoals ik schreef staan de twee woorden ’van allen’ niet in de grondtekst.

1.Kor.12:          en er is verscheidenheid in werkingen, maar het is dezelfde God, die alles in allen werkt. Maar aan een ieder wordt de manifestatie (openbaring) van de Geest gegeven tot welzijn van allen.

Het is Vader JHWH die je persoonlijk door een manifestatie van Zijn Geest een profetie, een droom of gezicht wilt geven om een verbond met jou te sluiten. Dat is de enige manier om Hem te kennen. “Wie zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet bewaart, is een leugenaar, en de waarheid is niet in hem” (Joh.2:4). De woorden van dit laatste vers zijn iets om daar heel serieus over na te denken. Wat zullen de gevolgen van het niet naleven van de Tien Geboden zijn?

Mozes had de Wet (Tora) in zijn hand. De wetgeleerden in het Nieuwe Testament hadden de wet in hun mond. Veel kerkgangers hebben de wet in hun boekenkast, maar de rechtvaardige heeft het in zijn hart. Dat is de plaats waar JHWH de wet (door profetie) wil schrijven. Profetie is het woord van JHWH spreken, dromen en in je hart schrijven/bewaren.

In het (ver)Nieuw(d)e testament wordt voor de Tien Geboden altijd het Griekse woord ‘entole’ gebruikt. Dus je kunt gemakkelijk zien hoe God denkt over Zijn gehoorzame kinderen die Zijn Verbond vanuit liefdevolle hartsgesteldheid hebben aangenomen en opvolgen. “Want dit is de liefde van God, dat wij Zijn geboden bewaren en Zijn geboden zijn niet zwaar” (1 Joh.5:3). Hieraan onderscheiden we of de boodschap van de geest uit God komt. Dit gaan we in de volgende lesbrief behandelen.

Reageer

*