De hereniging

In de laatste dagen (deel 5)

Als wij net als de discipelen de vraag aan Jezus zouden stellen; “Wat is het teken van uw komst?”, dan zou Zijn antwoord hoogstwaarschijnlijk met dezelfde waarschuwing beginnen: “Pas op dat niemand u misleidt” (Mat. 24:4Mat. 24:4
NBG-vertaling 1951 – NBG51
4 En Jezus antwoordde en zeide tot hen: Ziet toe, dat niemand u verleide!). Eén van de tekenen ‘in de laatste dagen’ is dat er veel vals onderwijs aangeboden wordt. Het is dan ook vaak moeilijk te onderscheiden wat nu werkelijk Bijbels is. Om deze reden zul je alles moeten toetsen aan het Woord van God. (Hand. 17:11Hand. 17:11
NBG-vertaling 1951 – NBG51
11 en dezen onderscheidden zich gunstig van die te Tessalonica, daar zij het woord met alle bereidwilligheid aannamen en dagelijks de Schriften nagingen, of deze dingen zo waren.) Uiteraard geldt dit ook voor het onderwijs dat je van De Bazuin ontvangt. In de waarschuwing die Jezus geeft benadrukt Hij dat je zelf verantwoordelijk bent voor je persoonlijk geloof en wandel.

God waarschuwt, vermaand maar geeft ook de tijd om je ‘in deze laatste dagen’ voor te bereiden op de komende verdrukking. Een grote groep gelovigen is van mening dat zij een voorkeursbehandeling ontvangen door van deze aarde te worden opgenomen in de hemel om zo de verdrukking te ontwijken. In deze les gaan we onderzoeken of dat zo is. Wordt Vaders verbondsvolk, het Bijbelse huis Israëls, zij die geënt zijn aan de Edele olijf, vòòr of tijdens de grote verdrukking opgenomen in de hemel? Of heeft Vader JHWH een heel ander plan met Zijn huisgenoten? De Bazuin doet niets anders dan het onderwijzen en vermanen van datgene wat God in Zijn gehele Woord voorzegd heeft. (1Tim. 4:13) Als je oren hebt om te horen en je bent werkelijk bereid om naar God Woord te luisteren, zal Hij je ogen openen om te kunnen zien wat Zijn Plan voor jou en Zijn volk is.

Mark.4:11         En Hij zei tegen hen: Het is u gegeven het geheimenis van het Koninkrijk van God te kennen; maar tot degenen die buiten zijn, komt alles door gelijkenissen,

Iedere gelovige die zich heeft laten enten op de Edele olijf maakt deel uit van het huis Israëls (Ef. 2:11-13Ef. 2:11-13
NBG-vertaling 1951 – NBG51
De eenheid der gemeente

¹¹ Bedenkt daarom dat gij, die vroeger heidenen waart naar het vlees, en onbesneden genoemd werdt door de zogenaamde besnijdenis, die werk van mensenhanden aan het vlees is,
¹² dat gij te dien tijde zonder Christus waart, uitgesloten van het burgerrecht Israëls en vreemd aan de verbonden der belofte, zonder hoop en zonder God in de wereld.
¹³ Maar thans in Christus Jezus zijt gij, die eertijds veraf waart, dichtbij gekomen door het bloed van Christus.) en is een huisgenoot van God geworden (Ef. 2:18-19Ef. 2:18-19
NBG-vertaling 1951 – NBG51
18 want door Hem hebben wij beiden in één Geest de toegang tot de Vader.
¹⁹ Zo zijt gij dan geen vreemdelingen en bijwoners meer, maar medeburgers der heiligen en huisgenoten Gods,).
Zij zijn het verbondsvolk, het nazaat van Abraham, dat ook de belofte heeft gekregen om in het huis / in de bescherming van de Vader te verblijven. Immers, God gaf Zijn volk Zijn geboden als bescherming van de relatie tot Hem, de naaste en jezelf. Deze bescherming geldt ook voor de periode tijdens Jacobs benauwdheid, de donkere dagen die voor ons liggen.

In de vorige lesbrief ontdekten we in de parabel van Jozef en de hereniging van zijn familie tijdens de zevenjarige hongersnood en zagen overeenkomsten met wat het boek Openbaringen voor ‘in de laatste dagen’ voorzegd heeft. Het moment van de hereniging was in het derde jaar van de zevenjarig wereldwijde hongersnood. Maar er is nog meer. Als je het verhaal gaat lezen dan zie je het gehele scenario voor je ogen vandaag de dag en in de toekomst opnieuw gebeuren, Lees Gen. 47:13-27Gen. 47:13-27
NBG-vertaling 1951 – NBG51
Jozefs maatregelen

¹³ Er was nu in het gehele land geen brood, want de hongersnood was zeer zwaar, en het land Egypte en het land Kanaän raakten uitgeput tengevolge van de honger.
¹⁴ En Jozef zamelde al het geld in, dat zich in het land Egypte en in het land Kanaän bevond, voor het koren dat men kwam kopen, en Jozef bracht het geld in Farao’s huis.
¹⁵ Toen het geld uit het land Egypte en uit het land Kanaän op was, kwamen alle Egyptenaren tot Jozef en zeiden: Geef ons brood! Waarom toch zouden wij voor uw ogen sterven? Want er is geen geld meer.
¹⁶ En Jozef zeide: Geeft uw vee, dan zal ik u geven in ruil voor uw vee, indien er geen geld meer is.
¹⁷ Toen brachten zij hun vee tot Jozef, en Jozef gaf hun brood in ruil voor de paarden, het kleinvee, het rundvee en de ezels, en hij voorzag hen in dat jaar van brood in ruil voor al hun vee.
¹⁸ Toen dat jaar ten einde was, kwamen zij tot hem in het tweede jaar en zeiden tot hem: Wij zullen het voor mijn heer niet verhelen dat, nu het geld op is en onze veestapel aan mijn heer is gekomen, er voor mijn heer niet anders overblijft dan ons lichaam en onze grond.
¹⁹ Waarom zouden wij voor uw ogen sterven, en zou onze grond verkommeren? Koop ons en onze grond in ruil voor brood; en wij en onze grond zullen Farao dienstbaar zijn. Geef ons dan zaad, opdat wij leven en niet sterven, en opdat de grond niet woest worde.
²⁰ Toen kocht Jozef al de grond der Egyptenaren voor Farao, want de Egyptenaren verkochten ieder zijn akker, omdat de honger hun te sterk werd. Zo kwam het land aan Farao.
²¹ En wat het volk aangaat, dat maakte hij dienstbaar van het ene einde van het gebied van Egypte tot het andere einde.
²² Alleen de grond der priesters kocht hij niet, want de priesters hadden vaste inkomsten van Farao, en zij leefden van hun vaste inkomsten, die Farao hun gegeven had, daarom verkochten zij hun grond niet.

²³ En Jozef zeide tot het volk: Zie, ik heb heden u en uw grond voor Farao gekocht; zie, hier is zaad voor u, opdat gij de grond kunt bezaaien.
²⁴ Maar van de opbrengst zult gij een vijfde deel aan Farao geven, en vier delen zullen voor u zijn tot zaad voor de akker en tot voedsel voor u en voor hen die in uw huizen zijn, en tot spijze voor uw kinderen.
²⁵ Toen zeiden zij: Gij hebt ons in het leven behouden; mogen wij de genegenheid van mijn heer winnen, dan zullen wij Farao dienstbaar zijn.
²⁶ En Jozef maakte het tot een inzetting tot op de huidige dag met betrekking tot het grondbezit in Egypte, dat Farao daarvan een vijfde deel zou hebben; alleen de grond der priesters kwam niet aan Farao.
Jakobs laatste levensjaren

²⁷ Israël dan woonde in het land Egypte, in het land Gosen, en zij werden daar ingezetenen. Zij waren vruchtbaar en vermenigvuldigden zich zeer..
Egypte (de wereld) lag in een zware depressie. Haar bewoners, de Egyptenaren gingen gebukt onder een zware hongersnood. Om aan voedsel te komen maakte zij eerst al hun geld op….. een financiële crisis? Nadat het gekochte voedsel op was verkochten zij hun werk n.l. hen vee, ….. arbeidcrisis? Vervolgens verkochten zij hun huizen om aan eten te komen, ….. woningcrisis? Toen dat nog niet voldoende was verkochten zij hun land aan de farao zodat hij rijker en rijker werd en zijn macht groter en groter. Uiteindelijk verkochten de mensen zichzelf om maar aan voedsel te komen en werden ze eigendom van farao waardoor hij een alleenheerser werd die het voor het zeggen had.

Op.13:17          en het maakt dat niemand kan kopen of verkopen, behalve hij die dat merkteken heeft, of de naam van het beest of het getal van zijn naam.

Tussen al die eindtijdgebeurtenissen, dat ook vandaag zichtbaar aanwezig is, is daar vandaag de dag een volk dat zich aan het voorbereiden is. Net als de zonen van Jacob die de instructies van Josef (beeld van Jezus) opvolgden ontliepen zij de zware hongersnood die nog vier tot vijf jaar voortduurde. Zij kregen een veilige plek in Egypte toegewezen dat Goosen heette. Ook zij verbleven, net als de andere bewoners met beide benen op deze aardbol in Egypte maar hadden geen deel aan haar politiek. In Goosen zorgde God voor hun levensbehoeften en bescherming. De locatie lag goed gesitueerd aan de Middellandse zee tussen de Nijl en het Suezkanaal. Er was voldoende eten en zij hoefden zich niet te bekommeren van wat er zich buiten Goosen in de wereld afspeelde.

Zal onze Hemelse Vader ook niet voor Zijn huisgenoten een veilige plaats hier op de aarde reserveren om hen in bescherming te nemen tijdens de verdrukking? Zal de parabel, de hereniging van Jozef’s familie ook niet voor het huis Israëls, Gods verbondsvolk ‘in de laatste dagen’ zich gaan herhalen?

Ps.27:5     Want Hij doet mij schuilen in Zijn hut (huis) in dagen van onheil. Hij verbergt mij in het verborgene van Zijn tent, Hij plaatst mij hoog op een rots.

De herenigde familie

Een belangrijk gegeven dat Mozes via deze parabel over Jozef herenigde familie doorgeeft is de samenstellingen van de familie van Jozef die in de laatste jaren van de zevenjarige verdrukking gered en beschermd wordt.

Het totale aantal zielen dat tot het huis van Jacob behoorden telde zeventig. (Gen. 46:27Gen. 46:27
NBG-vertaling 1951 – NBG51
27 En de zonen van Jozef, die hem in Egypte geboren waren, waren twee in getal. Het gehele getal der zielen van het huis van Jakob, die naar Egypte kwamen, was zeventig.) Zeventig is een verwijzing naar alle volken van deze aarde. Als eerstelingen waren zij tijdens de wereldwijde hongersnood bij elkaar gebracht. Een voorproefje van een latere grote oogstfeest dat op het Loofhuttenfeest zal plaatsvinden. Op dit feest werden jaarlijks 70 offers gebracht ter gedachtenis aan de (zeventig) volken die over de aarde verspreid zijn en zoals we gaan zien, waaruit een nieuw huis Israël geboren zal worden. (Ex. 38:29Ex. 38:29
NBG-vertaling 1951 – NBG51
29 Het koper van het beweegoffer was zeventig talenten en tweeduizend vierhonderd sikkels.; Num. 7:13-85Num. 7:13-85
NBG-vertaling 1951 – NBG51
13 Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
¹⁴ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
¹⁵ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
¹⁶ één geitebok tot een zondoffer;
¹⁷ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Nachson, de zoon van Amminadab.

¹⁸ Op de tweede dag bracht Netanel, de zoon van Suar, de vorst van Issakar, zijn offergave.
¹⁹ Hij bracht als zijn offergave één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie tot een spijsoffer;
²⁰ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
²¹ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
²² één geitebok tot een zondoffer;
²³ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Netanel, de zoon van Suar.

²⁴ Op de derde dag de vorst der Zebulonieten, Eliab, de zoon van Chelon.
²⁵ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
²⁶ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
²⁷ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
²⁸ één geitebok tot een zondoffer;
²⁹ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Eliab, de zoon van Chelon.

³⁰ Op de vierde dag de vorst der Rubenieten, Elisur, de zoon van Sedeür.
³¹ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
³² één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
³³ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
³⁴ één geitebok tot een zondoffer;
³⁵ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Elisur, de zoon van Sedeür.

³⁶ Op de vijfde dag de vorst der Simeonieten, Selumiël, de zoon van Surisaddai.
³⁷ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
³⁸ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
³⁹ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁴⁰ één geitebok tot een zondoffer;
⁴¹ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Selumiël, de zoon van Surisaddai.

⁴² Op de zesde dag de vorst der Gadieten, Eljasaf, de zoon van Reüel.
⁴³ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
⁴⁴ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
⁴⁵ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁴⁶ één geitebok tot een zondoffer;
⁴⁷ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Eljasaf, de zoon van Reüel.

⁴⁸ Op de zevende dag de vorst der Efraïmieten, Elisama, de zoon van Ammihud.
⁴⁹ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
⁵⁰ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
⁵¹ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁵² één geitebok tot een zondoffer;
⁵³ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Elisama, de zoon van Ammihud.

⁵⁴ Op de achtste dag de vorst der Manassieten, Gamliël, de zoon van Pedasur.
⁵⁵ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
⁵⁶ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
⁵⁷ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁵⁸ één geitebok tot een zondoffer;
⁵⁹ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Gamliël, de zoon van Pedasur.

⁶⁰ Op de negende dag de vorst der Benjaminieten, Abidan, de zoon van Gidoni.
⁶¹ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
⁶² één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
⁶³ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁶⁴ één geitebok tot een zondoffer;
⁶⁵ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Abidan, de zoon van Gidoni.

⁶⁶ Op de tiende dag de vorst der Danieten, Achiëzer, de zoon van Ammisaddai.
⁶⁷ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
⁶⁸ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
⁶⁹ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁷⁰ één geitebok tot een zondoffer;
⁷¹ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Achiëzer, de zoon van Ammisaddai.

⁷² Op de elfde dag de vorst der Aserieten, Pagiël, de zoon van Okran.
⁷³ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
⁷⁴ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
⁷⁵ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁷⁶ één geitebok tot een zondoffer;
⁷⁷ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Pagiël, de zoon van Okran.

⁷⁸ Op de twaalfde dag de vorst der Naftalieten, Achira, de zoon van Enan.
⁷⁹ Zijn offergave bestond uit één zilveren schotel, honderd dertig sikkels in gewicht, en één zilveren sprengbekken van zeventig sikkels, naar de heilige sikkel, beide gevuld met fijn meel, aangemaakt met olie, tot een spijsoffer;
⁸⁰ één schaal van tien sikkels goud, gevuld met reukwerk;
⁸¹ één jonge stier, één ram en één éénjarig schaap tot een brandoffer;
⁸² één geitebok tot een zondoffer;
⁸³ en tot een vredeoffer twee runderen, vijf rammen, vijf bokken en vijf éénjarige schapen. Dit was de offergave van Achira, de zoon van Enan.

⁸⁴ Dit was de wijdingsgave voor het altaar op de dag dat het gezalfd werd, geschonken door de vorsten van Israël: twaalf zilveren schotels, twaalf zilveren sprengbekkens, twaalf gouden schalen,
⁸⁵ honderd dertig sikkels zilver elke schotel, en zeventig elk sprengbekken; al het zilver der vaten bedroeg tweeduizend vierhonderd sikkels, naar de heilige sikkel;; 2 Kron. 29:322 Kron. 29:32
NBG-vertaling 1951 – NBG51
32 Het aantal brandoffers dat de gemeente bracht, was zeventig runderen, honderd rammen en tweehonderd schapen. Deze dienden alle tot een brandoffer voor de HERE.)

Zie je, God is Zijn kinderen die in de wereld geboren zijn en daarin wonen niet vergeten. Ook is het getal 70 een verwijzing naar de zeventig discipelen die door Jezus in de wereld uitgezonden werden om deze boodschap van het Koninkrijk te verkondigen. Hij benadrukt hier dat hun namen in een verbond met JHWH opgeschreven staan om er zeker van te zijn dat zij deel hebben aan de belofte die JHWH aan Abraham, Isaac en Jacob gegeven heeft. Van hen zegt Hij:

Luc.10:20        Verblijd u echter niet daarover dat de geesten aan u onderworpen zijn, maar verblijd u erover dat uw namen opgeschreven zijn in de hemel.

Nu goed opletten want dit is van cruciaal belang. In Gen. 46 vers 8 tot en met vers 27 kun je, om er zeker van te zijn, de zeventig (mannen) nog eens tellen. Twee van hen die nu ook tot Jacobs familie behoren, waren de zonen van Jozef; Manasse en Efraïm die in de wereld (Egypte) geboren zijn en daar zijn opgegroeid. De jongste, Efraïm wordt de vertegenwoordiger van alle verbondsgelovigen uit de zeventig volken die in de wereld (heidense natuur) geboren en opgegroeid zijn.

Gen.46:27        En de zonen van Jozef, die hem in Egypte geboren waren, waren twee in getal. Het gehele getal der zielen van het huis van Jakob, die naar Egypte kwamen, was zeventig.

Van Manasse en Efraïm weten we dat zij de belofte en zegen meekregen om een zeer groot volk te worden (vers 4). Maar het belangrijkste in deze boodschap is de opname in de hereniging van Gods familie. Jacob zegt uitdrukkelijk dat ze erbij horen, “zij zijn de mijne” en zij worden gelijk gesteld aan de twaalf zonen van Jacob, “zij zullen mij als Ruben en Simeon zijn”. Hier in Genesis 48 vers 5 zie je het fundament van de samenstelling hoe Gods volk ‘in de laatste dagen’ eruit komt te zien: de twaalf zonen van Jacob samen met Efraïm. Zo is het altijd geweest, zo zal het altijd zijn. Merk ook op dat de andere zonen van Josef die in de wereld geboren werden niet in het huisgezin worden opgenomen. Reden: zij missen de zegen (verbond) van Jacob.

Gen.48:5          En nu, uw beide zonen, die u in het land Egypte geboren zijn, voordat ik tot u naar Egypte gekomen was, zij zijn de mijne; Efraïm en Manasse zullen mij als Ruben en Simeon zijn. Maar uw nakomelingen, die gij na hen verwekt hebt, zullen de uwe zijn;

Bijzonder is ook dat de jongste zoon, Efraïm de zegen van Abraham, Isaac en Jacob meekreeg; zegen deze jongelingen, zodat in hen mijn naam en die van mijn vaderen Abraham en Isaak voortleven en zij in menigte mogen toenemen in het land. (vers 16) Jacob wist van het plan van God af. De samenstelling van het huis Israël (Jacob) is als volgt:

Het huis Israëls bestaat uit de twaalf zonen van Jacob, vandaag is dat Juda met Benjamin plus de tien zoekgeraakte stammen EN het volk dat uit Efraïm is voortgekomen. Van Genesis tot en met het boek Openbaring wijkt de Bijbel hier niet vanaf. Dat betekent dat ‘in de laatste dagen’ de tijdsduur waar wij nu in leven, je als verbondsgelovige afkomstig bent uit één van de twaalf stammen of dat je behoort tot het volk van Efraïm. Je zult in de Bijbel geen derde groep gelovigen vinden waar God in de eindtijd een andere weg mee gaat of die hen naar de hemel voert.

Jezus aan het Woord

De Bijbel noemt de twaalf stammen, Juda en Benjamin en de tien zoekgeraakte stammen en het volk uit Efraïm vaak apart om duidelijk de herkomst te kunnen bepalen. Maar het zal zijn één volk, één Koninkrijk met één Koning. Er is ook maar één Bruid en één Bruidegom die elkaar volgens Matteus 25:6Matteus 25:6
NBG-vertaling 1951 – NBG51
6 En midden in de nacht klonk een geroep: De bruidegom, zie, gaat uit hem tegemoet! midden in de nacht, in de verdrukking elkaar zullen ontmoeten. En er zal een feest zijn, veilig in het huis van de Vader. Het zal een ervaring zijn alsof de hemel op aarde is gekomen. Het kan niet anders of Jezus moet ook over deze hereniging van Gods familie hebben gesproken. Nu weten we ook dat Hijzelf een Profeet als Mozes is (Deut. 18:15Deut. 18:15
NBG-vertaling 1951 – NBG51
15 Een profeet uit uw midden, uit uw broederen, zoals ik ben, zal de HERE, uw God, u verwekken; naar hem zult gij luisteren.) die in parabels spreekt en deze in praktijk brengt zodat Zijn discipelen daarvan zullen leren. We lezen de eerste wonderbaarlijke spijziging waarbij Jezus eindigt met de vraag:

Mat.16:9         Zie je het nog niet in? En herinner je niet de vijf broden voor de vijfduizend, en hoeveel korven u opgehaald [verzameld] hebt?

Merk op dat het avond geworden is en de honger toeslaat. De vijf broden verwijzen naar de Tora, de eerste vijf boeken van de Tenach (OT). Eén vis verwijst naar de zuidelijke stammen Juda en Benjamin en de andere vis verwijst naar de tien zoekgeraakte stammen uit het noordelijke koninkrijk. En Jezus zei tegen Zijn discipelen: Verzamel de overgebleven stukken, zodat er niets verloren gaat. (Joh. 6:12Joh. 6:12
NBG-vertaling 1951 – NBG51
12 En toen zij verzadigd waren, zeide Hij tot zijn discipelen: Verzamelt de overgebleven brokken, opdat niets verloren ga.)
Hoeveel manden bleven er aan het einde over? Precies twaalf, in overeenstemming met de twaalf stammen, de zonen van Jacob. Dit is niet zoals velen vandaag denken de huidige Joodse staat Israël aangezien er vandaag in Israel over het algemeen de twee stammen Juda en Benjaman wonen. Het is het heel goed mogelijk dat jij tot één van de tien overige zoekgeraakte stammen behoort. Alleen God weet dat en als dat zo is, zal Hij dat persoonlijk aan je bekend maken. Nu weet je ook waarom die spijziging zo wonderbaar is. Maar we hebben gelezen dat volgens de hereniging van Jozef familie, het huis Israëls uit nog een groep bestaat. Jezus geeft dan ook nog een parabel van een wonderbaarlijke spijziging. En Hij stelt de discipelen wederom dezelfde vraag.

Mat.16: 10      En ook niet de zeven broden voor de vierduizend, en hoeveel manden u opgehaald hebt?

De zeven broden verwijst naar de volledige boodschap van Gods Woord van Genesis tot en met Openbaringen. En de zeven manden met broden die overbleven en verzameld werden verwijzen naar de verbondsgelovigen die in de wereld geboren en opgegroeid zijn onder Efraïm. Net zoals Johannes in Openbaringen 1 vers 4 zegt “aan de zeven gemeenten” en van de “zeven geesten voor zijn troon”.

Beide parabels verwijzen naar de laatste dagen aangezien Jezus net als in Matteus 24 vers 4 m.b.t. deze parabels waarschuwt voor de valse leer van geestelijke leiders. (Mat. 16:9-12Mat. 16:9-12
NBG-vertaling 1951 – NBG51
9 Ziet gij het nog niet in en herinnert gij u niet de vijf broden der vijfduizend en hoeveel manden gij medenaamt?
¹⁰ Of de zeven broden der vierduizend en hoeveel korven gij medenaamt?
¹¹ Hoe begrijpt gij niet, dat Ik u niet van broden sprak? Maar wacht u voor de zuurdesem der Farizeeën en Sadduceeën.
¹² Toen zagen zij in, dat Hij hun niet gezegd had zich te wachten voor de zuurdesem [der broden], maar voor de leer der Farizeeën en Sadduceeën.) Dit zijn de enige twee parabels over de hereniging van Gods volk. Er is geen derde “wonderbaarlijke” spijziging voor een geloofsgroep die in de hemel verzameld zal worden.

Wat zegt de profeet

Vandaag is de tijd aangebroken dat Efraïm opnieuw geboren wordt, zij maakt deel uit van de laatste generatie van het huis Israël. Veel Bijbelse profetieën beginnen vandaag realiteit te worden. Een nieuw volk wordt geboren uit alle volkeren en natiën van deze aarde. Je ziet het om je heen gebeuren, deze groep gelovigen keren terug naar ‘de oude wegen’, het onderwijs van Mozes en volgen de instructies van de Tora op zoals het houden van de sabbat en het vieren van Gods ingestelde feesten. Zij treden in de voetstappen van Jezus en onderhouden de geboden van de Vader.

Jer.6: 16         Zo zegt de HERE: Gaat staan aan de wegen, en ziet en vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg is, opdat gij die gaat en rust vindt voor uw ziel; maar zij zeggen: Wij willen die niet gaan.

Tot in details getuigt ook Jesaja hoofdstuk 24 van de komende gebeurtenissen die tijdens de verdrukking gaan plaatsvinden. Ook wordt hier voorzegd wat er met de religieuze gelovigen staat te gebeuren; zij die God wel aanbidden maar het verbond van JHWH niet geaccepteerd hebben of willen accepteren.

Jes.24:5-6       Want de aarde is ontwijd door haar bewoners, omdat zij de wetten hebben overtreden, de inzetting ontdoken, het eeuwig verbond verbroken. Daarom verslindt een vloek de aarde en moeten haar bewoners boeten; daarom worden de bewoners der aarde door een gloed verteerd en blijven er weinig stervelingen over.

Vele denominaties afkomstige gelovigen verheffen hun stem om voor De Heere te juichen (Jesaja 24 vers 14-16a). Maar zegt Marcus 15:7Marcus 15:7
NBG-vertaling 1951 – NBG51
7 Nu was er iemand, genaamd Barabbas, gevangengezet met de oproermakers, die in het oproer een moord begaan hadden. niet:

Marc.7: 6         Maar Hij zeide tot hen: Terecht heeft Jesaja van u, huichelaars, geprofeteerd, zoals er geschreven staat: Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is verre van Mij.

Het antwoord van Jesaja op deze klaagzang is: “Maar ik zeg: Ik kwijn weg, ik kwijn weg, wee mij! De trouwelozen handelen trouweloos, in ontrouw handelen de trouwelozen trouweloos. Angst, valkuil en strik over u, bewoners van de aarde!” (vers 16b-17) Het Hebreeuwse woord ‘Bagad’ dat hier met trouweloos vertaald is maar kan ook vertaald worden met wetteloos. Het heeft dezelfde betekenis als het Griekse woord ‘a-nomia’, nu beter bekend als Tora-loos. De rest van hoofdstuk 24 beschrijft het natuurgeweld wat ‘in de laatste dagen’ op de aarde zal gaan plaatsvinden. Deze zijn ook in Openbaringen 6, 8gen 6, 8
NBG-vertaling 1951 – NBG51
8 Maar Noach vond genade in de ogen des HEREN. en 9 beschreven. Tussen al dat geweld beschrijft Johannes in hoofdstuk 7 de hereniging van Gods verbondsvolk. (Hier kom ik later op terug.)

Jesaja profeteert in hoofdstuk 24 over de eindtijd. We lezen dat de hele aarde zal schudden en beven, precies zoals Johannes dit in Openbaringen beschrijft. Het zijn dezelfde gebeurtenissen die ‘in de laatste dagen’ zullen plaatsvinden. Daarom moeten alle gebeurtenissen die Jesaja in dit verband over Gods volk profeteert, in dezelfde context gelezen worden.

Jes.24:18b-20  Want de sluizen in de hoogte worden geopend en de fundamenten van de aarde zullen beven. Scheuren, openscheuren zal de aarde, splijten, opensplijten zal de aarde, vervaarlijk wankelen zal de aarde, hevig waggelen zal de aarde, als een dronkaard. Zij zal heen en weer slingeren als een nachthutje, haar overtreding zal zwaar op haar drukken, zij zal neervallen en niet meer opstaan.

Ook hier midden in het aardse geweld vestigen wij als verbondsgelovigen onze hoop de bescherming die JHWH geeft, lees hoofdstuk 25. En dat is waar we ons op moeten richten. Niet op de ellende dat over de aarde komt want die is bestemd voor de wetteloze. De belofte om behouden te zijn tijdens de grote verdrukking wordt nauwkeurig door Jesaja verwoord. Ook zien we wederom de beschermende muur van JHWH uit de vorige les terugkomen die Zijn verbondsvolk zal omringen.

Jes.25:3-4        Daarom zal een sterk volk U eren, de stad van gewelddadige volken zal U vrezen. Want U bent voor de geringe een vesting geweest, een vesting voor de arme in zijn nood, een toevlucht tegen de vloed, een schaduw tegen de hitte. Want het razen van geweldplegers is als een vloed tegen een muur.

Een nog grotere bevestiging die Jesaja geeft en waar ik eerder over schreef is het feest dat op ons staat te wachten.

Jes.25:6           JHWH van de legermachten zal op deze berg voor alle volken een feestmaal met uitgelezen gerechten aanrichten, een feestmaal met gerijpte wijnen, met uitgelezen gerechten vol merg, met gezuiverde gerijpte wijnen.

Jesaja profeteert in het bijzonder de toestand van het huis Israëls. Eén eigenschap mag je daarbij niet uit het oog verliezen. Als hij over één vesting (huis) spreekt, als hij over één feest spreekt waar alle volken voor uitgenodigd zijn dan spreekt hij over één familie Gods; het huis Israëls bestaande uit de twaalf stammen vergezeld met alle verbondsgelovigen uit alle volken genoemd, Efraïm. Jesaja profeteert hier over de laatste hereniging van Gods volk dat samengesteld wordt en afkomstig is uit alle volken van deze aarde.

Jes.25:7           En Hij zal op deze berg verslinden de sluier waarmee het gezicht van alle volken omsluierd is, en de bedekking waarmee alle naties bedekt zijn. Hij zal de dood voor altijd verslinden, JHWH zal de tranen van alle gezichten afwissen en de smaad van Zijn volk wegnemen van heel de aarde, want JHWH  heeft gesproken. Op die dag zal men zeggen: Zie, Dit is onze God; wij hebben Hem verwacht, en Hij zal ons verlossen. Dit is JHWH, wij hebben Hem verwacht, wij zullen ons verheugen en verblijden in Zijn heil. Want de hand van JHWH zal rusten op deze berg.

Hier is waar wij op wachten. Midden tussen al het geweld zal JHWH ons in bescherming nemen en een feestelijke maaltijd met ons hebben. Voor alle duidelijkheid, die is (nog) niet de wederkomst van Jezus naar de aarde, die vindt plaats aan het einde van verdrukking als de zesduizend jaar voorbij zijn.

Een openbaring

Leraren van de vervangingsleer hebben Openbaringen hoofdstuk 7 ten onrechte opgedeeld in twee stukken. 1. De twaalf stammen van Israël waar men eigenlijk geen raad mee weet omdat zij alleen de Joden aanzien als het volk Israël (vers 1-8)  en 2. De grote menigte, die niemand tellen kan, afkomstig uit alle naties, stammen, volken en talen (vers 9-17). Zij leren twee aparte groepen en twee aparte gebeurtenissen wat kenmerkend is voor de vervangingleer. Door deze misinterpretatie is hoofdstuk 7 voor veel gelovigen een eigen leven gaan leiden, volkomen los van de parallelle uitleggingen die de Bijbel geeft. Deze leraren hebben daarmee een Bijbelse wet overtreden dat zegt dat alleen de Bijbel in staat is om zichzelf uit te leggen.

2Petr.1:20       Dit moet u allereerst weten, dat geen enkele profetie van de Schrift een eigenmachtige uitleg toelaat.

Vanaf Genesis wordt er van één totaalgroep gesproken, alleen de herkomst is verschillend. Dat Johannes hier ook van één groepshereniging spreekt kun je opmaken uit vers 1. Er komt een pauze in al het aardse geweld, de verdrukking was immers al in volle gang (Hfdst. 6), dus ook de twaalf stammen van Israël komen vanuit de grote verdrukking. Johannes spreekt uit waarom; totdat alle dienaren van onze God aan hun voorhoofd verzegeld zijn. Johannes noemt voor alle duidelijkheid de herkomst even apart; de 144.000 en de menigte die niemand tellen kan, want ook deze groep die niemand tellen zijn bekeed met ‘witte gewaden’ waaraan je kunt zien dat het dienstknechten zijn (vers 13).

Het is Schriftuurlijk dat als God het over Zijn volk heeft, Hij verschillende benamingen gebruikt zoals ook Johannes dit in Openbaring 7 doet om de herkomst aan te geven. Ook de samenstelling die Johannes verwoordt moet nu inmiddels bekend zijn. Alles speelt zich af op de aarde en niet in de hemel. Zij wierpen zich vóór de troon neer met hun gezicht ter aarde en aanbaden God (vers 11). Johannes beschrijft een hemelse ervaring op aarde.

Eind jaren tachtig was ik in een samenkomst in mijn gemeente te Santpoort in aanbidding. Ik weet niet hoelang het heeft geduurd maar het was alsof ik in de hemel terecht gekomen was. Ik zag overal om mij heen engelen die met mij mee in aanbidding waren door zang en muziekinstrumenten. Dit had ik niet eerder meegemaakt en ik wilde hier voor altijd wel blijven. Na de aanbidding kwam de voorganger/zangleider naar me toe en zei; “Ik zag dat je in de hemel, dichtbij God was getrokken, wat heb allemaal mogen gezien? Helaas kon ik maar een paar woorden zeggen: “Het was geweldig.” Ik moest nog bijkomen van die hemelse ervaring. Tijdens die ervaring kan ik één ding met 100% bevestigen, ik stond met beide benen op deze aardbol.

Zijn troon zal hier op aarde zijn en Hij zal Zijn tent als bescherming over ons uitspreiden. En Hij Die op de troon zit, zal Zijn tent over hen uitspreiden. (vers 15) En mochten sommigen van ons zich voor de eerste (twee/drie) jaren niet hebben voorbereid op de wereldwijde hongersnood en hoge temperaturen, dan zal je honger worden gestild. Zij zullen geen honger of dorst meer hebben, en geen zonnesteek of enige hitte zal hen treffen (vers 16) Vergelijk ook Op.17b: En God zal alle tranen van hun ogen afwissen met Jesaja 25 vers 8: JHWH zal de tranen van alle gezichten afwissen en de smaad van Zijn volk wegnemen. Zitten jouw tranen daar ook bij?

Het volledige huis Israëls, de twaalf stammen en het volk uit Efraïm zal in deze stilte herenigd worden. Zij zullen opgaan naar het (hemelse) huis van de Vader ergens op een veilige plek op deze aarde waar niemand bij kan komen.

Vervolgens lezen we dat er wederom een stilte van een half uur valt (Op. 8:1Op. 8:1
NBG-vertaling 1951 – NBG51
Het zevende zegel – De vier bazuinen
⁸

¹ En toen Hij het zevende zegel opende, kwam er een stilte in de hemel, ongeveer een half uur lang.) en de ellende daarna weer losbarst. Johannes beschrijft de afkomst en de samenstelling van het huis Israëls ‘in de laatste dagen’ exact zoals Mozes, Jezus en Jesaja dat hebben beschreven.

Uit het goede hout gesneden

Als vierde en laatste wil ik je aandacht vragen voor een bewijs dat JHWH ‘in de laatste dagen’ maar één volk opnieuw doet geboren worden en waarvan de herkomst uit niet minder of meer is dan twee stammenbomen bestaat. Aan dit eenwordingsproces, heb ik weinig aan toe te voegen. Het Woord van JHWH spreekt voor zich.

Ez.37:15-22     Het woord van JHWH kwam tot mij: En u, mensenkind, neem een stuk hout voor uzelf en schrijf daarop: Voor Juda, en voor de Israëlieten, zijn metgezellen. Neem dan een ander stuk hout en schrijf daarop: Voor Jozef, het stuk hout van Efraïm, en van heel het huis van Israël, zijn metgezellen. Breng ze dan bij elkaar, het ene bij het andere, tot één stuk hout, zodat ze in uw hand één worden.

Als dan uw volksgenoten tegen u zeggen: Wilt u ons niet vertellen wat deze dingen voor u betekenen? Spreek dan tot hen: Zo zegt JHWH: Zie, Ik zal het stuk hout van Jozef nemen, dat zich in de hand van Efraïm bevindt, en van de stammen van Israël, zijn metgezellen, en Ik zal het bij het stuk hout van Juda voegen, en Ik zal ze tot één stuk hout maken. Ze zullen in Mijn hand één worden. Die stukken hout, die u beschreven hebt, moeten voor hun ogen in uw hand zijn. En spreek tot hen: Zo zegt JHWH: Zie, Ik ga de Israëlieten nemen uit de heidenvolken waarheen zij gegaan zijn. Ik zal hen van rondom bijeenbrengen en hen naar hun land brengen. Ik zal hen tot één volk maken in het land, op de bergen van Israël. Zij zullen allen één Koning als koning hebben.

Een stuk hout vertegenwoordigt de stamboom van Juda met Benjamin, twee zonen van Jacob, bekend als het zuidelijk koninkrijk. Daarnaast een tweede stuk hout voor een grote groep verbondsgelovigen uit alle natiën en volken uit deze wereld, vertegenwoordigt door Efraïm, de jongste zoon van Josef en de tien zoekgeraakte stammen, de tien overige zonen van Jacob, die gezamenlijk bekend stonden als de noordelijk koninkrijk. Zij zullen ‘in de laatste dagen’ samen herenigd worden tot één stuk hout, één nieuw koninkrijk voor het verbondsvolk naar de belofte van Abraham, Isaac en Jacob. Zij zijn de nieuwe bewoners van het Koninkrijk van God dat hier op aarde gevestigd zal worden. Uit welk hout ben jij gesneden?

De twaalf stammen en Efraïm op één feest.

De hereniging van Gods volk zal ergens in het derde jaar van de laatste zeven jaar in de zomer plaatsvinden. Er is maar één feest dat in de derde (Bijbels) maand en die in de zomer plaatsvindt. Dit oogstfeest is ook nog eens een opgaande samenkomst waarop alle Israëlieten zullen samenkomen. Op dit feest worden twee gezuurde broden voor de Heer bewogen, het zijn de eerstelingen voor JHWH. (Lev.23:16-17) Eén brood voor Juda met Benjamin en één brood voor Efraïm met de tien overige stammen van Israël. Alle drie voorjaarsfeesten (Pesach, Ongezuurde broden en Eerstelingen) zijn door Jezus persoonlijk vervuld, zou Hij niet samen met alle Bijbelse Israëlieten (de ware vijgenboom) dit vierde feest Sjavuot dat in de derde maand in de zomer plaatsvindt gaan vieren, alvorens Hij voorgoed terugkomt op één van de herfstfeesten?

Mat.24:32        Leer van de vijgenboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak al zacht wordt en de bladeren uitspruiten, dan weet u dat de zomer nabij is.